Ik ben burgemeester van een paar drijvende dorpen

Walter Nuyens (64) is eigenaar van vijf jachthavens. „Mijn droom is een superdeluxe jachthaven in Amsterdam en alleen maar mooie boten.”

‘Als kind al speelde ik veel met water. Het is dus geen toeval dat ik jachthavenexploitant ben geworden. Ik heb een enorme affiniteit met water, het heeft een kalmerende werking op mijn rusteloze geest. Dertig jaar geleden had ik een evenementenbureau met 65 werknemers. We besteedden alles uit, we hoefden niks zelf te doen. Toen heb ik een rondvaartbootje gekocht om eens te voelen hoe het is om zelf te moeten schoonmaken enzo. Dat groeide uit tot een rederij van acht historische schepen. Op een gegeven moment exploiteerde ik ook het jachthaventje bij het Hilton, zo is het gekomen.

„Het leuke aan dit werk zijn de bijzondere ontmoetingen. De waterkant is net een mondiaal dorp. In de haven bij het Hilton liggen veel bekende Nederlanders. Ik hou van mooie boten en leuke mensen. Eigenlijk ben ik de burgemeester van een paar drijvende dorpen. Ik zorg ervoor dat de havens netjes blijven en ik drink altijd koffie met mensen die een ligplaats willen huren, om te kijken of ze geschikt zijn. Mijn droom is een superdeluxe jachthaven in Amsterdam met horeca eromheen en alleen maar mooie boten. Een plek met internationale allure.

„Mijn vader is 90 geworden, ik ben van plan 100 te worden. Daarom eet ik gezond, veel vis en groente, en loop ik gemiddeld 5 kilometer per dag, dat houd ik bij via een app. Als ik de krant uit de bus ga halen, ben ik al 5 minuten onderweg. Ik denk dat ik op een dag uitglijd op een steiger en verdrink.”

Vakantie en netwerken

„Ik woon op 10 minuten van het IJsselmeer, prachtig vind ik het daar! Maar ik ben per bus ook zo bij Amsterdam CS. Ik woon aan de hippe noordrand van de stad, hier is nog een ouderwetse slager en een kaaswinkel annex poelier. En je kunt de auto hier nog voor de deur parkeren. Alleen jammer dat er weinig restaurants zijn.

„Ik ga veel op vakantie: een week skiën in december en een week naar een vriend op Curaçao. ’s Zomers, als ik weg kan tenminste, vlieg ik naar Zuid-Frankrijk, waar ik een zeewaardige rubberboot heb liggen. Daar ontmoet ik vrienden als Harry Mens en andere vastgoedmensen en booteigenaren die ik ken uit Amsterdam. Het is een combinatie van vakantie en netwerken. In het voorjaar heb ik het te druk om met vakantie te gaan, dan lopen de havens weer vol. En in het najaar zijn we druk met onderhoud en planning voor het volgende seizoen. Ik anticipeer altijd, dat geeft minder stress.

De geschiedenis van Amsterdam

„Naast mijn werk heb ik ook hobby’s. Ik zing graag, bijvoorbeeld. Ik ben ooit depressief geweest en daar heb ik me uit gezongen. Zingen is de ultieme vorm van concentratie: je moet de muziek kennen, de tekst en je ademhaling onder controle hebben. Daarmee kun je stress reguleren. Ik zing waar het saai is. Naar feestjes neem ik altijd teksten mee, die ik dan uitdeel onder de gasten. Dan gaan we samen zingen. Daarna is het feestje heel anders, is de sfeer veel meer ontspannen. Ik zing het liefst Jacques Brel, in het Frans.

„De geschiedenis van Amsterdam is ook een hobby van me. Het is de enige stad in de westerse wereld die niet door de adel is gesticht, maar door kooplieden en vissers. Daarom is het zo’n chaotische, ruwe stad. Ik kan eindeloos door de stad wandelen, haar schoonheid vervult me met vreugde. Nee, ik zou niet snel buiten Amsterdam gaan wonen.

Verzamelingen zijn symbolen

„Ik ben heel ijdel en geef dus veel geld uit aan kleding. Ik heb driehonderd stropdassen en honderdvijftig paar schoenen, al heb ik sommige al dertig jaar. Ik koop altijd twee paar schoenen in de uitverkoop. En laarzen koop ik aan het einde van de winter, dan kosten ze nog maar de helft. Eenmaal per jaar ga ik naar een outlet in Milaan, waar je dure pakken voor eenderde van de prijs kunt kopen.

„Ik verzamel graag: scheepstoeters, antieke brillen. Ik heb de zonnebril van Multatuli, gekregen van een afstammeling van een maîtresse. Ik verzamel ook schilderijen van de Bergense School. Ik ben een Asperger, dat zijn verzamelaars. Verzamelingen zijn voor mij symbolen. Ik begon met de bril van mijn moeder, dus mijn brillencollectie staat eigenlijk voor mijn moeder. Ik heb nergens een foto van haar staan, dat zou me te diep raken.

„Ik heb veel verdrietige dingen meegemaakt. Mijn broer woont in een psychiatrische inrichting. En onder ondernemers is er veel jaloezie, dat maakt eenzaam. Die reizen, dat water, die verzamelingen zijn allemaal invullingen van die eenzaamheid. Maar als je verbitterd raakt, is je leven voorbij. Bovendien hoort verdriet bij het leven. Net als de liefde, van mijn kinderen en van een paar vrienden en vriendinnen. Vriendschappen zijn niet altijd simpel, zeker niet als je zo complex in elkaar zit als ik. Maar dat is de keerzijde van intelligentie.

„Ik ben zeer tevreden met het leven dat ik leid. Ik ben niet altijd blij met de wereld waarin wij leven, maar ik ben opgehouden te streven naar perfectie, dat geeft maar stress. Nee, er hoeft niets te veranderen aan mijn leven.