Duif herkent tumor na 14 dagen trainen

Duiven kunnen na twee weken training op beelden een borsttumor herkennen. Dat kan helpen bij het verbeteren van specialistische software.

Ze beoordelen door op het beeldscherm te pikken: gezond (blauw) of ziek (geel).

Duiven herkennen borsttumoren net zo goed op microscoopbeelden en röntgenfoto’s als ervaren pathologen. Twee weken trainen, met voedsel als beloning, was voldoende om de vogels de kunst te leren. Dat schrijven Amerikaanse wetenschappers vandaag in het blad PLOS One.

Het is niet de bedoeling van de onderzoekers om voortaan duiven in te zetten voor de diagnose van borstkanker in de kliniek. Maar ze hopen wel dat inzicht in de manier waarop deze dieren tumoren op foto’s herkennen, kan helpen diagnostische beeldherkenningssoftware te verbeteren. En misschien helpt het ook wel de manier waarop getrainde artsen medische beelden beoordelen te verbeteren.

Postduiven (Columba livia) staan bekend om hun uitstekende gezichtsvermogen en hebben het vermogen om patronen te herkennen. Ze kunnen leren om gemeenschappelijke kenmerken van een serie afbeeldingen te abstraheren, waarmee ze deze betrouwbaar categoriseren.

Japanse onderzoekers lieten eerder zien dat duiven op schilderijen de stijl van Monet en Picasso van elkaar kunnen onderscheiden. Dat was voor patholoog Richard Levenson van de University of California in Davis aanleiding om contact te leggen met duivenonderzoeker Ed Wasserman van de universiteit van Iowa. De vraag was of duiven ook medisch relevante informatie zouden kunnen onderscheiden.

Acht duiven werden opgeleid. In een testkooi kregen ze foto’s te zien met links ervan een blauwe balk en rechts een gele. Ze leerden het beeld te beoordelen door op het beeldscherm te pikken: gezond (blauw) of ziek (geel). Een juiste keuze werd beloond met duivenkorrels. Dagelijks kregen de licht uitgehongerde vogels 144 medische foto’s voorgeschoteld, afkomstig van echte patiënten.

Microscopische beelden van borstweefsel categoriseerden de duiven in 85 procent van de gevallen goed. Ook de beoordeling van röntgenfoto's waarop tumoren herkenbaar zijn aan kleine witte kalkspatjes, ging ze goed af. In driekwart van de gevallen was hun ‘diagnose’ juist.

Veel meer moeite hadden de duiven met het herkennen van verdachte plekjes van weefselverdichting. In de training leken hun prestaties best goed, maar dat bleek te komen omdat zij de beelden eenvoudig hadden onthouden. Bij nieuwe plaatjes bakten ze er niets van. Ook artsen vinden deze beelden vaak moeilijker te beoordelen, maar zijn daar in ieder geval wel beter in dan postduiven.