Abu Nidal of IS, altijd zal er terrorisme zijn

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt elke week de feiten van de hypes.

Na een prachtige opera over onthoofdingen – waarover later nog een keer – werd ik in een goedbezochte hotelbar geconfronteerd met de lopende aanslagen in Parijs op breedbeeld-tv. Wat me opviel, of schokte, was dat niemand anders ook maar enige interesse toonde in de verschrikkingen die eigenlijk vlakbij aan de gang waren. Alsof het Bagdad was (ook heel erg, haast ik me eraan toe te voegen, maar niet hier). Ik zal er geen conclusie aan verbinden omdat misschien in alle andere bars vrijdagavond iedereen aan het beeld gekluisterd was. Maar toch.

Ik volg het Midden-Oosten nu zo’n 35 jaar, inclusief terrorisme, en daarom wil ik ook een paar dingen kwijt over de aanslagen, met het risico dat u het elders inmiddels al vele malen bent tegengekomen. Om te beginnen het verband met Syrië. Dat de Islamitische Staat de verantwoordelijkheid heeft opgeëist, hoeft nog niet alles te zeggen – iedereen kan alles opeisen. Maar het past wel in het beeld van de Islamitische Staat, hoewel natuurlijk nog niet duidelijk is of die het bloedbad heeft geïnspireerd of geleid. Dat is nogal een verschil. In zijn claim meldde de IS onder andere dat de terreurdaden het antwoord waren op de Franse rol in de „kruisvaarderscampagne” tegen „moslims in het kalifaat” dat het in Irak en Syrië heeft uitgehakt (vrij letterlijk, als je de hoofden telt).

Na zo’n grote terreurdaad beloven getroffen regeringen altijd meteen de daders te zullen vinden en hun hele organisatie te vernietigen – en het lukt nooit, zie Bush jr. versus Al-Qaeda na 9/11. Een andere pavlovreactie is die van analisten die vinden dat de Zaak waarom het draait moet worden opgelost. In dit geval de oorlog in Syrië.

De oorlog in Syrië is vreselijk, niet alleen nú voor de mensen die in Parijs zijn omgekomen maar allereerst voor al die burgers onder de naar schatting 250.000 doden die dáár om het leven zijn gekomen, en er moet een eind aan komen. Maar of vrede in Syrië – op de een of andere manier die ik tot mijn spijt nu nog niet zie – de angel uit dit soort terrorisme zal halen, nee, ik weet zeker van niet.

In de afgelopen 35 jaar heb ik al zo vaak gehoord dat een oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict een einde zou maken aan de terreur, zoals die van Abu Nidal in de jaren zeventig. Of dat terugtrekking van het Amerikaanse leger uit Irak het terrorisme van Al-Qaeda de nek zou omdraaien. Terrorisme is van alle tijden en zal er altijd zijn.

En nog even Wilders. Ik heb me tot dusverre met enige moeite van een reactie op zijn uitspraken onthouden, maar nu dan toch. „Sluit de Nederlandse grenzen! Nu!” Dan staan de vrachtwagens van Rotterdam in de file tot Wuustwezel. Wilt u de Nederlandse economie, die op de export drijft, vernietigen? En alsof alle terroristen van over de grens komen. De aanslagen van 11 september 2001 kwamen letterlijk van buiten maar de daders van de grote aanslagen in Madrid (in 2004) en Londen (in 2005) waren in het land zelf geboren. Ik weet het: ik zal worden weggezet als politiek correct of D66’er. Maar wat een onzin.