Touwtrekken om Zwarte Piet, zonder trauma’s

Honderdvijftig demonstranten trokken zaterdag naar Meppel. Ze kregen een prominente plek langs de route.

Protest tegen Zwarte Piet bij de intocht in Meppel, afgelopen zaterdag. Foto David van Dam

Terwijl bus 3 langzaam het parkeerterrein van station Duivendrecht afrijdt, krabbelt Margot Morrison (62) voor de zekerheid het telefoonnummer van een advocaat op haar onderarm. Morrison is sinds 43 jaar tegen Zwarte Piet als knecht van Sinterklaas. Ze vindt de toon rond het zwartepietendebat nu ronduit „denigrerend”. Ze werd zelf meerdere keren voor „Zwarte Piet” uitgemaakt.

En dus reist ze op deze bewolkte zaterdagochtend met honderdvijftig andere demonstranten van protestgroep Kick Out Zwarte Piet (KOZP) af naar de landelijke sinterklaasintocht in Meppel. Die demonstratie richt zich op het uiterlijk van de huidige Zwarte Piet, dat volgens de leden van KOZP „karikaturaal en racistisch” is.

„Voor onze zaak hoeven we niet te rellen”, spreekt KOZP-actieleider Jerry Afriyie zijn „broeders” toe. Hij wil geweldloos demonstreren en geen herhaling van de intocht in Gouda van een jaar geleden. Toen was de sfeer grimmig en werd er geslagen en gescholden. Negentig mensen – voor- en tegenstanders – werden in de boeien geslagen.

Maar dit jaar is alles anders. Het contact met de politie en burgemeester verliep vooraf al goed, zegt Afriyie. En – in tegenstelling tot vorig jaar – heeft de actiegroep in Meppel een prominente plek toegewezen gekregen. Een plek pal aan de sinterklaasroute.

Onze tradities

„Och, och, wat triest”, zegt Lars Smalbil (50, productiemedewerker) hoofdschuddend als hij langs de groep demonstranten loopt. Smalbil: „We wonen in Nederland, ze moeten zich aan onze tradities houden.” Smalbil vindt het onbegrijpelijk dat de demonstranten in Meppel getolereerd worden.

Marrijn van Boekel, medeoprichter van het prozwartepietinitiatief Actie tegen de Actievoerders, vindt het maar niks dat „die lui” in zijn stad zijn. „Stel dat een relpartij uitbreekt, dan wordt hier de boel kort en klein geslagen.” Ja, zegt Jeffry Hulleman (26), die langs de dranghekken staat te wachten: „Mijn vrouw is met de kleine thuisgebleven. Ze wil niet dat de kinderen hier een trauma aan overhouden.”

Maar Devika Partiman (27, medewerker van Stichting Nederland Wordt Beter) en Othello Cicilson (33, kok) zijn niet naar Meppel gekomen om te rellen, zeggen ze. Partiman: „Tot Gouda hadden we eigenlijk een heel goede verstandhouding met de politie. We hebben het recht om hier te demonstreren.”

Daar komen de eerste zwarte pieten aangehuppeld. Zwart? Ja: het merendeel van de pieten in Meppel is zwart of bruin geschminkt, een enkeling heeft een paar bruine vegen op zijn gezicht. „Boeehoeeeee. Zwarte piet, rot op. Zwarte Piet, rot op!!” schreeuwen de demonstranten. „Welkom, Zwarte Piet” klinkt uit de monden van de Meppelaars. Het is amper vijandig te noemen. Eerder een fanatiek potje touwtrekken dan een gemene vechtpartij. Een politieagent in burger leunt tegen een winkelpui en kijkt het gelaten aan.

De intocht verloopt kalm. Geen vechtpartijen of scheldkanonnades. Nul arrestaties. Wel een paar middelvingers, en wat gesar over en weer. Als bus 3 onder politiebegeleiding het centrum van Meppel weer uitrijdt, vat actieleider Afriyie de middag nog even samen: „We hebben op de juiste manier een statement gemaakt. De politiek heeft 365 dagen om te bedenken wat ze nu gaan doen.” De boodschap is aan Margot Morrison niet besteed. De activiste is reeds in slaap gevallen.