Column

Larmoyant

De dag na de bloedige aanslagen in Parijs ging het leven weer door. De kranten hadden hun best gedaan om er op het laatste moment nog zoveel mogelijk gruwelijke details in te proppen, maar de baby werd pruttelend en lachend wakker, het brood was op, de kat had weer op de bank gespuugd, de oplader van de telefoon was nog steeds kwijt en de vriendin herinnerde me eraan dat ik naar de kapper moest.

Met de baby in de kinderwagen wandelde ik naar Basic & Extreme, de enige kapperszaak in de buurt waar ze nog knipten zonder afspraak. Een meisje met een kapsel dat alle kanten opvloog, waardoor ik er maar vanuit ging dat zij ‘Extreme’ was, vroeg wat of ik wilde.

„Knippen, scheren of iets aparts?”

„Knippen”, zei ik. „Liever niets aparts.”

„En wassen”, voegde ze er op eigen houtje aan toe.

Ze keek in de kinderwagen, waar de baby op haar allerliefst lag te zijn.

„Wat is dat?”

„Een kind”, zei ik.

Ik zei dat het een braaf kind was, dat ze heus niet zou gaan huilen, maar dat ze nog geen haar had.

„Dus niet scheren, knippen, wassen of iets aparts.”

Even later zat ik in een stoel voor een spiegel, de baby ernaast in de wagen. Ze keek met open mond naar de grote schaar die over mijn hoofd raasde. De kapster was van het praatgrage soort. Ze had een koophuis in Almere, ze was uit haar bruidsjurk gegroeid, ze wilde ook een kind, wat nog niet lukte, ging de eileiders laten doorspoelen, rond Oud en Nieuw ging ze drie weken op sapkuur in Thailand, Expedition Robinson was haar lievelingsprogramma en Marco Borsato stopte als jurylid bij The Voice.

De woorden ‘Parijs’, ‘aanslag’ en ‘islam’ vielen niet, nog nooit was de actualiteit zo ver weg.

Zij: „Is dit de eerste keer dat de baby een zwarte föhn ziet?”

Ze wenste me bij het afrekenen nog een fijne dag met weinig regen.

Thuis lagen de ochtendkranten nog opengespreid op de keukentafel, was de burgeroorlog op Twitter begonnen en waren er terrorisme-experts op televisie.

Ik keek naar de baby en hoopte opeens heel erg dat ze, eenmaal groot, in een kapsalon ging werken. Maar als ze dit later een larmoyante kutcolumn vindt, kus ik haar ook op beide wangen.