Het tragische einde van Polly en andere journalistieke verhalen

Zo’n berichtje dat destijds alle regionale nieuwssites haalde, en Hart van Nederland: ‘66-jarige man komt om bij redden kat’. Een kat viel van het balkon in het water, haar baasje probeerde haar te redden, maar bleef haken, viel, verdronk. Triest, maar de ontknoping stelde gerust: ‘De kat heeft het overleefd.’

Helaas: niet waar. Het tragische einde van de kat Polly is een van de verhalen in het journalistieke kinderboek We gingen op krokodillenjacht van Bibi Dumon Tak. Zij werkt al een poosje als vrijwilliger bij de dierenambulance, en maakte zo Polly’s einde mee. Wat er was gebeurd: iedereen bekommerde zich om het baasje en vergat de halfverzopen kat, die alsnog overleed aan onderkoeling. Bibi’s collega op de dierenambulance is geïrriteerd: ‘Vergeten? Hoe kun je zoiets nu vergeten?’

Tja, de meeste mensen geven nu eenmaal het meest om mensen. Daarvan is schrijfster Dumon Tak net iets meer doordrongen dan de vaste dierenambulancebroeders, de lovenswaardige altruïsten. Zo heeft Dumon Tak de ideale positie van bijna-buitenstaander, die schrijft met lichte verwondering en enige afstand. En ze laat zich ook heerlijk meevoeren. Ze sprankelen van de adre aline en het vertelplezier, deze verhalen over ‘mond-op-hondbeademingen’, een melding van een krokodil, de jaarlijkse ‘kattenregen’. Samen vormen de verhalen óók een intrigerend verslag van onze verhouding tot dieren. Heel leerzaam, en niet alleen voor kinderen.