Als ouders steeds ruzie maken

Nadat hij in 2006 Nederlands kampioen Poetry Slam werd, publiceerde Krijn Peter Hesselink (1976) vier dichtbundels. Als prozaschrijver debuteert hij nu met een dunne roman waarin een trauma verwerkt lijkt te worden: de scheiding van zijn ouders. De behoefte om precies te vertellen hoe-het-was is sterker geweest dan de controle over de compositie. Hierdoor blijft Moederziel te lang een opsomming van anekdotes en pingpongdialogen. Desondanks verdient dit debuut het voordeel van de twijfel. Hesselinks thematiek is de verbeelding. Voor de jonge Jonathan is het een welkom hulpmiddel tussen twee ruziënde ouders, maar later zit diezelfde verbeelding hem ook wel in de weg. Hij vult er het onbekende mee in, waarschijnlijk om voorbereid te zijn op nieuwe tegenslag, maar ironisch genoeg levert het hem vaak een gevoel van angst op. Een knap staaltje psychologie, waarmee op een originele manier de erfenis van een verpeste jeugd wordt getoond. Ook het neerzetten van het tot mislukken gedoemde huwelijk bevat sterke passages. Meestal is de sfeer treurig en benauwend, maar er valt ook wel wat te lachen. Bij monde van Jonathan beschrijft Hesselink de adolescentie als een verhaal met te veel breuken.