Niet het gevaar, maar wel het gevoel van een luchtgevecht

Met een VR-bril en een drone lijkt het net alsof je zélf rakelings over de grond vliegt.

Door open ramen, rakelings over de grond en vlak langs pilaren. Met duizelingwekkende snelheid en akelige precisie laveert Carlos Puertolas door een verlaten ziekenhuis in Spanje. Althans, zijn drone. Want ‘Charpu’ zit gewoon in een kampeerstoeltje, met een zender in zijn handen en een VR-bril op zijn hoofd.

Bekijk hier de video die The New York Times over VR-racen maakte:

Toch lijkt het bijna alsof Puertolas zélf op de zogeheten quadcopter – een op afstand bestuurbaar vliegtuigje met vier propellers – zit, zo is te zien in een video van The New York Times. Dat komt door een camera, die de beelden vanaf de drone doorstuurt naar de virtual realitybril op zijn hoofd. En als hij zijn hoofd beweegt, draait de camera mee.

Puertolas gebruikt de constructie om mee te doen aan races, waarbij hij zo snel mogelijk een parcours met hindernissen moet afleggen. De wedstrijden lijken daarmee nog het meeste op de podraces uit The Phantom Menace, het eerste deel van de sciencefictionreeks Star Wars. Maar dan misschien iets minder snel.

De podraces uit The Phantom Menace:

Naast de Spanjaard zijn er nog ruim vijfhonderd mensen die aan VR-racing doen. En dat aantal neemt in rap tempo toe, omdat de prijzen van de vliegtuigjes en brillen snel dalen. Waar een wedstrijdsetje drie jaar geleden nog een klein fortuin kostte, is dat nu nog ongeveer duizend dollar (ruim negenhonderd euro).

Desondanks staat Charpu volgens kenners voorlopig nog op eenzame hoogte. Niemand kan de drones, die soms wel 100 kilometer per uur gaan, zo goed besturen als hij. De Amerikaan Keith Robertson tegenover de Amerikaanse krant:

“Charpu is een soort van VR-god. Hij is degene die dit alles begonnen is, in mijn ogen althans.”