Leatherboy die levens redt

Bas van Putten rijdt de BMW 640d hard door de Drentse nacht, als in een actiefilm. Dan steekt Bambi over.

De BMW 640d Gran Coupé met verkoopadviseur Gertjan de Jong bij autobedrijf F. Breeman in Rotterdam.

De BMW 640d Gran Coupé staat voor alles waar ik andere fatsoensmensen tegen hoor op te stoken. Het is een vierdeurs coupé, een limousinevariatie op de BMW 6-serie Coupé. Nu is het batig saldo van zo’n kruisbestuiving meestal minder dan de som der delen. Wat een sportwagen met achterdeuren moet voorstellen, is in de bittere praktijk van Zinloze Machines Die We Voor De Qatari Toch Maar Bouwen een sedan zonder de binnenruimte die de opgepompte buitenkant belooft. Onzin. Deze heeft een biturbo zescilinder diesel met een overkill aan vermogen, 313 pk, voor een auto die met honderd minder vorstelijk bediend zou zijn geweest. Onzin.

Anderzijds: dit is het mooiste roofdier in de BMW-stal. Mij heeft hij goed te pakken. Zie dat eens op de weg liggen als een dikke, uitgestrekte kater in de middagzon, een slapende jager. Spinnen doet hij ook nog met die zacht ruisende diesel. En helaas rijdt hij zo weerzinwekkend goed dat de moraal toch even in de wacht moet. Nu weet ik wat het is, een guilty pleasure.

Hij is een van de laatste in zijn soort. Ook bij dit merk, dat leefde van motorisch overstatement, zie je de zes- en achtcilinders langzaam naar het tweede plan verdwijnen. De nieuwe BMW is een pruttelende voorbeeldburger met ecologisch uitgekookte drie- of viercilinders, of zo’n hipsterding als de elektrische i3. Superieure slijmtechniek. Maar wat is het fijn het BMW-menu nog één keer uit de oude doos te mogen smaken, met het boos gedempte van een stille killer.

Foolproof

Ik rijd door de Drentse nacht en alles wijst erop dat ik hard rijd. Op het dashboard zie ik het lampje van de tractiecontrole heftig flikkeren, wat betekent dat de elektronica zich in het zweet werkt om de felbegeerde schuivers op rotondes te verhinderen. Zo foolproof als dit ijskonijn heb ik weinig auto’s meegemaakt, ik kan zijn pijngrens niet bereiken. In grote BMW’s van de Derrick-generatie kon je, kostelijk in achtervolgingsscènes, de kont in bochten moordend laten zwiepen. De 640d is een actiefilm zonder bloedvergieten, hoogspanning zonder gevaar. En dat is dan het geniale resultaat van een eeuw schaven aan de Freude am Fahren.

Binnen maakt de ‘God van het design’ een belevingsmoment van elke lichtknop. Wat wij stomme burgers sfeer noemen zal hier wel ambiance moeten heten. Ik zie het aan het leer in Bicolor Cognac/Schwarz. Wulps spul dat alle loze plekken rond mijn zitkuil overwoekert, en zich vanaf de middentunnel in één machtige designkromme als een geëpileerde wenkbrauw over het dashboardkastje welft. Zzzzztijl, met zorg geselecteerd door BMW-mevrouwen van de Sonderabteilung Geile Cognactinten.

Nou nou, dat zal wel weer een lieve duit kosten, zucht u terecht. Het leer is standaard, maar samen met de Bang & Olufsen high end surround sound hifi-installatie, elektrisch verwarmbare achterstoelen, stuurverwarming, glazen schuifdak, BMW individual dakhemelbekleding en nog wat voor het huis extreem rendabele prullaria ben je zo 144.000 euro kaler.

Wildverklikker

Toch is hij elke daalder waard. Dit is namelijk de leatherboy die levens redt. Er zit een wildverklikker op die BMW Night Vision noemt, maar ik vind mijn woord leuker; een nachtzichtcamera die warmtesignalen buiten zichtbereik oppikt. Waar ik woon, aan de rand van een bos dat sterft van de reeën, zou je er iets aan kunnen hebben. Dieren die niet door jagers naar het restaurantbord zijn geschoten, leiden een zwervend bestaan in de wouden rond mijn woonstee, in geen enkel opzicht aangepast aan de verkeersstromen die in het wild hun biotoop verknippen. Die beesten denken dat het nog steeds 1900 is. Dat steekt klakkeloos over, houdt midden op de weg halt voor een instinctieve overpeinzing, weerloos chill en tevreden. En daar ben ik met meer dan 300 pk, de wildstand kan het schudden.

Ik had Night Vision alleen maar ingeschakeld voor het leuk. Zo’n camera geeft in het donker prachtige zwartwitte Hitchcock-beelden op je navigatiescherm, het is een beetje horrorfilmpje spelen. Maar vlak voor Norg, waar het bos aan de weg grenst, is het raak. In de auto gaat een soort luchtalarm af, het remsysteem schiet in de stress en zie, daar staat hij, midden op de weg, zoekend naar mama, die vast dood is: Bambi. Met verstrooide infraroodbogen zie ik hem tragisch vuurrood uit mijn beeldscherm golven, saved by the bell voor maar 2.349 euro. Dit is de eerste diesel met de d van dier.