Column

Column Youp van 't Hek: K

Drugsdealer Jos Beijnen was de huisapotheker van het Amsterdamse Slotervaartziekenhuis en zat ook in de raad van bestuur van deze criminele organisatie. Hij sleepte een paar jaar met hulp van de maffiosi van KPMG de miljoenen heroïnewinst van de ene obscure bv naar de andere schimmige vof met als doel dat er zoveel mogelijk in zijn eigen kontzak verdween. Dat is tot nu toe goed gelukt.

En wat heerlijk dat de KPMG er weer bij betrokken is. Ik was die Amstelveense hoofdkantoorsjoemelaars eerlijk gezegd bijna vergeten. KPMG had in dit geval de niet in de boeken vermelde miljoenenwinst over het hoofd gezien. Gelooft u het? Ik niet. Zijzelf geloven het trouwens ook niet. Geslepen wittenboordentuig dat dacht dat het wel los zou lopen.

Wel een gezellig hospitaaltje dat Slotervaart. In de tijd dat die Aysel Erbudak daar de scepter zwaaide werd er al gegoocheld met miljoenen. Hans Kazan was toen president-commissaris en Hans Klok hoofd van de boekhouding. Ik herinner mij een of andere fooienpot met een paar ton. En vaag vastgoed in Turkije. Een van de bazen was toen de inmiddels overleden Jan Schram. Iedereen dacht trouwens dat dat zijn bijnaam was.

Vorig jaar legde een vriend van mij het loodje tijdens een kleine ingreep op de poli van het Slotervaart. Later bleek dat buiten de arts, die de operatie verrichtte, er ook nog een stuk of zes financiële consultants om de operatietafel stonden. Zij praatten de chirurg en de anesthesist tijdens het klusje bij over allerlei handige fiscale constructies. Ze moesten vooral vriendjes blijven met apotheker Jos, die warme banden onderhoudt met de farmaceutische industrie. Deze pillenboeren hebben hun hoofdkantoor meestal in Zwitserland en kunnen via een neefje van Sepp Blatter, die een hoge functie bij een bank heeft, een hoop regelen. Ook konden ze contact zoeken met een zekere dokter O., die ook wel de derivaatchirurg werd genoemd. Hij kan zorgen dat je via de zoon van Platini een inktzwart kapitaaltje in Qatar kan opbouwen. Hij regelt echt alles.

De anesthesist was zo opgewonden door de financiële voordeeltjes dat hij in zijn enthousiasme de propofolkraan iets te wijd openzette en dat kon mijn vriend niet aan. Het was wel een mooie dood. Propofol is ook het goedje waar Michael Jackson aan bezweek.

Geestig dat al het rotte appelnieuws over dit criminele ziekenhuis in de media verscheen op het moment dat bekend werd dat graaioncoloog Gerrit S. tonnen had verstopt in een ventilatiekanaal van een van zijn pandjes. Vooral dat verstoppen in die ventilatieschacht maakt het zo treurig. Je ziet hem kruipen voor zijn centjes. Om zijn zwarte geld in Luxemburg op te halen had hij drie keer naar het dwergstaatje moeten rijden. Heeft-ie wel een heel klein autootje voor een medisch specialist. Hoop dat de lieverd het in een walmende Volkswagen heeft gedaan. Mooi symbolisch.

Weet u waar ik nou zo mistroostig van word? Niet van het feit dat iedereen loopt te graaien en te naaien en ook niet van het gegeven dat KPMG en andere criminelen dit Starbucksgedrag stimuleren. Nee, ik word somber omdat het me niet meer verbaast. Dat ik het volstrekt normaal ben gaan vinden.

Multimiljonair Benzema die een vriend helpt een van zijn voetbalcollega’s af te persen in verband met een of ander luizige sekstape. Ik ben niet verbaasd. Zo zit de wereld nou eenmaal in elkaar. Een wereld vol K en de oncologen lijken te druk met het wegsluizen van hun van de geneesmiddelenindustrie gekregen miljoenen. Als ik morgen hoor dat oncologen geld hebben aangenomen van de sigarettenmaffia kijk ik niet raar op. Zijn er dan geen lichtpuntjes? Jawel. De oncologen houden werk omdat we binnenkort bijna overal 130 mogen rijden. Dus de vervuiling neemt toe. Een of andere stiekeme commissie heeft dit er doorgedrukt. Word ik zo blij van.

Nog een lichtpuntje? Het bestuur van de voetbalclub De Graafschap heeft de supporters gevraagd het woord kanker niet meer te gebruiken. Terwijl er in de Achterhoek genoeg te kankeren valt. Het gaat niet echt lekker. Nee, dan Ajax. Die gaan goed. Stijf bovenaan en een euforische bestuurskamer. Of zoals een vriend van mij zacht en verdrietig mompelde: „De club is zieker dan Johan!”