Ik heb er ook gewoond en zou zo terug willen

Op de site van The Washington Post kwamen 133 reacties binnen. Waaronder deze vijf:

Ik heb gedurende twee jaar in Nederland gewoond (ik wilde dat ik terug kon), en ben toen naar Duitsland verhuisd, waar ik een kind kreeg. De Duitse moeders die ik ken, zijn het allemaal met elkaar eens: de Nederlandse moeders hebben mazzel om zoveel mogelijkheden voor parttime werk tot hun beschikking te hebben.

Nederlandse vrouwen hoeven niet fulltime te werken om zo de eindjes aan elkaar te knopen. Maar er zijn dan ook niet veel Nederlandse vrouwen die een paar dure suede schoenen van 300 dollar willen, of een leren jas van 150 dollar, of een paar sneakers voor hun kinderen. Ze zijn tevreden met wat ze hebben.

Backinmd

Het aspect van parttime werken is interessant. Maar het denken over en de aanvaarding van parttime werk is pas echt belangrijk. Ik heb jarenlang parttime gewerkt en werd in die tijd vooral genegeerd door de fulltime werknemers. Zij sloten me buiten in de vele werkgerelateerde discussies en activiteiten. Ook ontving ik altijd als laatste nieuw materiaal. Dat was volgens de administratie gerechtvaardigd, omdat ik een parttimer was.

Susan Forest-Rode

Twee dingen. Tijdens mijn master ontmoette ik veel buitenlandse studenten. De Australiërs en de Nederlanders waren mijn favoriet. Het zijn mensen die altijd zijn te porren voor een leuke tijd.

Mijn vader was advocaat, hij bemiddelde bij internationale zakendeals. De hardste onderhandelaars waren volgens hem Japanners en Nederlanders.

TheFightingLiberal

In welk deel van Nederland woont de schrijver van dit artikel? Misschien woont ze in een sprookjeswereld die ik nog niet heb gevonden. Ik ben niet blond en heb geen lange benen, maar ik ben Nederlandse en moeder. De combinatie van parttime werk en een gezin maakt dat ik regelmatig tegen mijn kinderen snauw. Ik moet parttime werken om mijn gezin te onderhouden, en dat beperkt wel degelijk de tijd die ik met hen kan doorbrengen. (Dus nee, in mijn vrije tijd drink ik geen koffie met vriendinnen maar ik was en maak schoon.) Nee, de kinderbijslag is bij lange na niet genoeg om zelfs maar een half kind te onderhouden.

Nee, verjaarspartijtjes zijn zeker niet gevrijwaard van sociale druk. Nee, onderwijs is niet gratis, er zijn altijd extra kosten. En de sociale druk om te betalen is groot. Om nog maar te zwijgen over de druk op werkende moeders om mee te helpen op school. (‘Ze helpt nooit, pfff’).

Nee, we leggen niet (te) veel druk op onze kinderen om te excelleren. Maar daar kunnen we juist iets leren van de Amerikanen. Want weet je hoe moeilijk het is om een kind te vertellen dat hij zijn best moet doen, als iedereen om hem heen zegt dat 55 procent genoeg is? Ja, we hebben een ziektekostensysteem dat best ok is. En we weten hoe we moeten fietsen, zonder helm. Dus ja, er zit toch nog een beetje waarheid in het verhaal.

StephS73