The Suicide Club: culinaire gangbang

Nog anderhalve maand te gaan, ik besef het, maar ik denk alvast te weten wat het beste nieuwe Rotterdamse restaurant van 2015 is. Die nummer-een-notering valt wat mij betreft ten deel aan The Suicide Club, het in juni geopende restaurant op de bovenste verdieping van het Groothandelsgebouw. Hiephoi voor de locatie, het uitzicht, de entourage, de bar, de bediening en vooral de keuken ervan. In het geheel is zo veel sfeer, originaliteit, lef en kwaliteit samengebald dat je er vermoedelijk ook na tien keer nog niet uitgekeken en uitgegeten bent.

Zelf kijk ik in elk geval al weer uit naar mijn zesde reservering. Ik verwacht van vrienden, collega’s en familie inmiddels ook niet anders dan dat ze er speciaal voor naar Rotterdam komen. Dat ze de Markthal, de Witte de Withstraat en de sterrenzaken van Michelin gerust even voor een ander moment bewaren, want in The Suicide Club gebeurt het dezer dagen. Het enige drempeltje dat je er moet nemen, is de voor sommige oren misschien iets te luide muziek.

Hoewel dus nog maar net in bedrijf, is chef Marnix Benschop (FG, Matroos en het Meisje, Biergarten) inmiddels al toe aan zijn tweede kaart. Hij heeft er net wat meer finesse en balans in aangebracht dan in zijn menu uit de aanloopfase het geval was. Er staan nu 33 gerechtjes op, waarvan de meeste nog steeds minder dan een tientje kosten. Stuk voor stuk zijn dat gastronomische huisaltaartjes, maar dan zonder het spettertje-hier-toefje-daar-gepriegel dat misschien wel dé oorzaak blijft van alle rsi-aandoeningen in de horecabranche.

Benschop schiet juist nog graag vanuit de heup als het op smaakcombinaties en visuele verleiding aan komt. In zijn met rode curry aangemaakte steak tartare staat een woud van paksoi. En zijn stoere creatie van beenmerg met schapenyoghurt en haringkaviaar is ongetwijfeld ook echt bedoeld als een culinaire gangbang, net als zijn sabayon van peer met ijs van geitenkaas.

Het allerlekkerst in The Suicide Club is trouwens de met rozijnen en brioche gevulde pijlstaartinktvis in een saus van sepia en hazelnoot. Het gerecht beleefde, na maanden van experimenteren, pas deze week zijn primeur in het restaurant. Dat moet onherroepelijk tot nóg meer avonden in de zelfmoordclub gaan leiden. Je neemt de laatste hap ervan nog nét niet met de agenda-app open, om ook maar meteen weer een tafeltje voor de dag erop te bestellen.