Prima donna Lavrov maakt zijn opwachting in Wenen

Weer gaan de VS, Rusland en andere landen praten. Vrede komt er niet.

De Russische minister Lavrov eind oktober in Wenen, bij het vorige internationale overleg over Syrië.

Zaterdag begint in Wenen een nieuwe ronde onderhandelingen over de oorlog in Syrië. Verwacht er niet al te veel van: bijna twintig landen en delegaties gaan proberen een lijst met Syrische ‘terreurorganisaties’ op te stellen. Alle landen willen daar andere groeperingen op zetten. Eén man moet je echter niet uit het oog verliezen: de Russische minister Sergej Lavrov.

Lavrov gedroeg zich de vorige keer, eind oktober in Wenen, als prima donna. De belangrijkste reden dat Rusland militair actief is in Syrië, zeggen diplomaten, is dat het dan samen met de VS aan tafel kan zitten om de toekomst van Syrië te bepalen. „Moskous Syrië-interventie heeft meer met Washington te maken dan met Islamitische Staat”, schreef Dmitri Trenin van denktank Carnegie in Moskou. Als Lavrov in Wenen één ding duidelijk maakte, is dat de wereld Rusland weer voor vol moet aanzien. Zoals tijdens de Koude Oorlog.

Lavrov logeerde in Hotel Bristol, schuin tegenover het Imperial aan de Ringstrasse, waar de onderhandelingen waren. Hij werd gevolgd door vele Russische journalisten. In het Bristol hield de voormalige beroepsdiplomaat, sinds 2004 minister, eerst bilaterale besprekingen. Een van zijn bezoekers was de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry, die over straat naar het Bristol wandelde. ‘Kerry bezoekt Lavrov op zijn kamer.’ In Rusland werd het grif uitgezonden.

De volgende dag, toen de onderhandelingen plaatsvonden, werd het nog mooier. Na de conferentie, die zeven uur duurde, organiseerde alleen Kerry een persconferentie. Je moest je 75 minuten van tevoren melden en tassen en apparatuur in een kamer achterlaten voor veiligheidsagenten met honden. Op het podium: één lessenaar en een rij Amerikaanse vlaggen. Tien minuten voordat Kerry werd verwacht, werden die vlaggen en lessenaar plotseling vervangen door een tafel met drie stoelen. En daarachter drie vlaggen: van Amerika, Rusland en de VN.

Kerry kwam binnen met zijn gevolg. Lavrov liet hem wachten. Toen kwam hij aan de andere kant van de zaal binnen, beende naar het podium en wilde in het midden gaan zitten. Kerry wilde de middelste stoel ook. VN-vertegenwoordiger Staffan de Mistura redde de situatie door zelf middenin te gaan zitten. Lavrov maakte een geërgerd gebaar. Kerry begon uit te leggen dat ze een plan hadden bedacht om, onder meer door verkiezingen, Syrië „uit de hel” te halen. Hij bedankte Lavrov uitvoerig. Daarna sprak Lavrov, wiens Engels prima is, in het Russisch. Elke zin werd vertaald. Daardoor was hij erg lang aan het woord.

Toen kwamen drie voorgekookte vragen: één voor The New York Times, één voor de Russische tv en één voor een Oostenrijker. Kerry gaf almaar „aanvullingen” op wat Lavrov zei. Na afloop probeerde hij duidelijk dingen recht te zetten bij de Rus. Amerikaanse functionarissen rolden met hun ogen. Beide heren gingen palaverend af.

Wie ’s avonds nog even over de Ringstrasse liep, kon vaststellen dat Kerry alwéér bij Lavrov was. Om half tien stapte hij, omringd door lijfwachten, met een bewolkt gezicht uit de lift. Niemand wil zeggen wat daar besproken is. Maar als Lavrovs missie vooral was Rusland als broker op de kaart te zetten, lijkt hij daarin ruimschoots geslaagd.