Ex-directeur Slotervaart heeft spijt van overname

Aysel Erbudak liet als Slotervaart-directeur geld verdwijnen en regelde baantjes voor familie.

Aysel Erbudak, de voormalig bestuursvoorzitter van het Slotervaartziekenhuis, betreurt haar avontuur in de Amsterdamse zorgsector.

De mensenschuwe Beverwijkse grondspeculant Jan Schram, haar vaste zakenpartner, redde het ziekenhuis in 2006. Na zijn overlijden in 2012 in zijn eigen ziekenhuis brak een machtsstrijd uit. Na haar vertrek kwamen er allerlei misstanden aan het licht bij het Slotervaart.

Erbudak schreef deze herfst een brief aan de broer van Jan Schram waarin ze de zorgen van de vastgoedbaas over de ziekenhuiswereld zegt te delen. „Hij was tegen de overname omdat hij die wereld een slangenkuil vond. Zelfs op zijn ziekbed wilde hij dat ik toegaf dat die overname nooit had moeten gebeuren. Ik was te trots om hem gelijk te geven. Hij had gelijk. We hadden het nooit moeten doen”, zo blijkt uit het boek De kraak van het Slotervaartziekenhuis en de avonturen van Aysel Erbudak dat vandaag verschijnt.

Ziekenhuiseigenaar Schram had een warme platonische relatie met Erbudak. Hij was huisvriend, hielp ook met de opvoeding van de kinderen van Erbudak. Maar hij wilde meer. Hij wilde met haar trouwen, vertelde Erbudak eerder in deze krant.

In de periode dat het ziekenhuis eigendom is van Jan Schram en zij de leiding heeft, lopen zaken en privé wel vaker door elkaar. Erbudak laat haar kinderen in de BMW van het ziekenhuis van school halen, de BMW 5-serie waarmee overigens binnen drie jaar tijd 68 verkeersovertredingen voor een boetebedrag van in totaal 7.606 euro worden begaan. En Schram betaalt de vliegtickets als de medisch specialisten uit de raad van bestuur, soms met hun vrouw, naar Turkije gaan om daar de plannen te bekijken voor een Turks ziekenhuis.

Het Openbaar Ministerie doet op dit moment nog onderzoek naar de 1 miljoen euro die via Turkije uit het ziekenhuis is verdwenen naar een privévastgoedproject van Erbudak dat verbonden was aan de plannen met het Turkse ziekenhuis.

Ziekenhuizen mogen geen winst uitkeren, maar de eigenaren vonden andere wegen om eraan te verdienen. Schram en Erbudak laten het ziekenhuis hun eigen bedrijven inhuren voor callcenterdiensten en ict.

Erbudak combineert de functie van ziekenhuisdirecteur jarenlang met die van directeur van haar eigen callcenter. Schram schakelt vaak een neef in voor rechtszaken van het ziekenhuis, een andere neef werkt op de financiële afdeling. Familie van Erbudak doet het beheer van de koffieautomaten en werkt bij de schoonmaak. Als er vragen over komen, zegt ze dat haar familie veel harder en beter werkt.

Commissarissen zijn veelal zakenpartners van eigenaar Jan Schram, terwijl die onafhankelijk behoren te zijn. Eén commissaris is getrouwd met de zus van een lid van de raad van bestuur. Schram wijzigt een paar keer de statuten waarbij hij macht naar zich toe trekt ten koste van de raad van commissarissen. Een commissaris die genoeg krijgt van het ongrijpbare gedrag van het zakenduo verlaat uiteindelijk het ziekenhuis. Hij wordt nimmer door het ministerie of andere autoriteiten bevraagd naar de reden van zijn vertrek.

Lees ook: Leidinggeven in het Slotervaart: betalen in cash, banen voor familieleden​