Mooie plaatjes, maar een beetje voorspelbaar

In de honderd minuten die Corn Island duurt, worden er hooguit honderd woorden gesproken. Regisseur George Ovashvili laat veel impliciet. Het verhaal is ogenschijnlijk eenvoudig. Een oude man meert aan bij een klein eilandje, inspecteert de grond en besluit er te blijven. De man bouwt een hut, plant mais en vangt vis, bijgestaan door zijn kleindochter. Af en toe varen er soldaten langs en in de verte zijn soms schoten te horen. Als een gewonde soldaat naar het eilandje vlucht, ontstaan er complicaties.

Corn Island is niet vrij van clichés. Zo volgt het verhaal al te voorspelbaar de vier seizoenen en is er wat potsierlijke symboliek, zoals het eerste menstruatiebloed van het meisje dat op de mais drupt en zowel het naderende onheil als haar volwassenwording aankondigt.

De film behandelt het conflict tussen Georgië en Abchazië, dat zich in 1993 afscheidde met steun van Rusland en waar Georgiërs niet welkom zijn. Los van die politieke inhoud is Corn Island een fraai gefotografeerde film over de strijd tussen mens en natuur.