Gruwelijk goor en daardoor geestig

Hoe sneu en sullig ze zijn, wordt de drie padvinders aan het begin van de zombiekomedie Scouts Guide to the Zombie Apocalypse meermalen flink ingewreven. Er is een zielig dik jongetje en twee impopulaire vrienden die eigenlijk de padvinderij zo snel mogelijk vaarwel willen zeggen omdat ze doodsbang zijn en daardoor nooit een meisje, en dus seks, krijgen. Hun deerniswekkende leider is een toupetdragende Dolly Parton-fan. Des te groter is natuurlijk het contrast als ze in de finale opeens coole helden worden die door hun padvinderskennis een dorp redden van een zombieaanval: „Come on, we’re scouts! We’re trained for this!”

De Boy Scouts of America (BSA) distantieerde zich van deze komedie, die in Amerika op Halloween werd uitgebracht. Scouts Guide to the Zombie Apocalypse werd door Amerikaanse critici neergesabeld als smakeloos en stupide. Allemaal waar, bovendien is hij ook nog eens seksistisch: de stoere stripper die de jongens bijstaat, gekleed in hotpants en een strak hemdje.

Toch is die kritiek ook wat te makkelijk en kortzichtig. De sneue padvinders en sexy paaldanseres zijn expres karikaturaal. Het stripachtige filmaffiche, een parodie op actiefilmposters uit de jaren tachtig, maakt dat ook meteen duidelijk. En dat de film zo door seks geobsedeerd is, weerspiegelt simpelweg de monomane interesses van de puberende padvinders.

Subtiel is de film inderdaad niet maar wel erg leuk, en dat komt dan vooral omdat hij zo grandioos over the top durft te gaan. Het levert veel memorabele scènes op. De beste zijn die waarin seks of lichaamsdelen een belangrijke rol spelen.

De meest groteske scène heeft het in zich een cultfavoriet te worden. Een mannelijk geslachtsdeel van een zombie speelt daarin een cruciale rol, meer verraden op deze plaats zou jammer zijn. Het is zo gruwelijk goor dat het weer geestig wordt. Dit is horror waar je haast onvermijdelijk de slappe lach van krijgt.