Als ik iets koop kijk ik nooit naar de prijs

Claudia Noever (43) is zelfstandig ondernemer en helpt bedrijven met het verzamelen en vastleggen van kennis. Ze is net aan een nieuw project begonnen in de zorgsector. Claudia woont in een huurhuis in Meppel.

in

‘Ik ben een jobhopper, ik heb al heel veel verschillende banen gehad. Zo was ik beroepsmilitair, consulent arbeidsbemiddeling, groepsleider in justitiële jeugdinrichtingen en nu werk ik naast mijn huidige baan ook als intuïtief coach. Ik denk altijd als ik bezig ben met het een, ik bij het ander ook wel ondersteuning kan bieden, dus dan duik ik erop.

„In 2011 ben ik voor mezelf begonnen en heb direct een coach ingeschakeld om te kunnen sparren over mijn onderneming. Na een paar maanden waren we eruit: ik ga bedrijven helpen met het borgen van kennis, want gek genoeg gebeurt dat vaak niet goed. Als een ervaren medewerker weggaat, wordt de opgedane kennis nauwelijks goed overgedragen en begint de opvolger weer van begin af aan met kennis opbouwen. Daar kan ik wat aan doen.

„Ik verdien nu meer dan met mijn vorige banen, maar geld zegt me eigenlijk niet zoveel. Ik ben een slechte onderhandelaar, zolang ik mijn vaste lasten kan betalen en leuke dingen kan doen vind ik het wel prima. Mijn bruto inkomen van 9.000 euro lijkt heel hoog, maar ik moet zelf mijn pensioen opbouwen, ik heb geen vakantiegeld of vakantiedagen en bij ziekte krijg ik ook geen loon. Ik ben hier niet voor verzekerd.

„Daarnaast moet ik in mezelf investeren en dat kost ook wat. Zo heb ik afgelopen jaar de hoofdopleiding intuïtief coachen afgerond omdat ik een eigen praktijk wil opzetten. De opleiding kostte 5.000 euro.”

uit

‘Vaak let ik niet op wat ik uitgeef. Ik kan zomaar bedenken dat ik wil gaan skiën, dus dan koop ik dure kleding, ga op skivakantie naar Oostenrijk en ben ik opeens 6.000 euro kwijt. Als ik iets koop kijk ik niet naar de prijs, maar soms denk ik achteraf wel: jeetje, is dat zo duur? Een vriendin moest me er zo laatst op wijzen dat ik 140 euro afrekende na een avondje uitgaan. En toen ik een keer de laatste trein vanuit Groningen naar huis had gemist, pakte ik een taxi. Dat kostte me 120 euro, daar moest ik wel een beetje om lachen. Ik denk dan altijd: maar we hebben het wel leuk gehad.

„Ik woon niet samen met mijn vriend, want ik ben hoogsensitief dus heb erg behoefte aan mijn eigen ruimte. In het verleden heb ik wel zeventien jaar samengewoond met mijn toenmalige partner, maar dat eindigde erin dat de een boven woonde en de ander beneden. „Daarom woon ik nu alleen en dat werkt prima. In het weekend zijn we bij elkaar en gaan we vaak uit eten. In Amsterdam, waar hij woont, maar vaker in Meppel, want ik heb een hond dus zit iets meer aan huis vast. Samenwonen om de kosten te drukken is absoluut geen optie. Mijn vriend is eveneens hoogsensitief dus wil ook graag zijn eigen plek.

„Het afgelopen jaar ben ik 245 euro kwijt geweest aan Bas, mijn hond. Hij is veertien en omdat hij een aantal keren een epileptische aanval kreeg moesten we naar de dierenarts. Gelukkig is Bas nu weer helemaal beter.”