Mateloze gedachtenbrij die verrassend lang kan boeien

Boeddhisme, sofisme, atheïsme, absurdisme. De vier jonge theatermakers van BOG. dreunen een indrukwekkende lijst ‘ismen’ op. Ze staan voor een leeg wit doek en kijken onverstoorbaar voor zich uit. Er volgen meer opsommingen, zoals een serie waaromvragen en eindeloze associaties bij de begrippen ‘begin’, ‘einde’ en ‘god’. Met dit compromisloze concept pogen de vier het geloof in kaart te brengen. Ze laveren daarbij tussen hun atheïstische overtuiging en bewondering voor ‘iets’ groters. De lijst dingen die hen „onbegrijpelijk overkomen”, van de liefde tot de aansteker, blijkt het langst.

Hun gedachtenstroom is geordend tot een strakke tekstcompositie. Op het podium vullen ze elkaar snel en ritmisch aan. Soms wordt bijna gezongen, dan valt een lange stilte. Als je het over geloof hebt, zijn woorden nu eenmaal vaak ontoereikend. „Vergeef de taal zijn onspecifieke karakter”, verontschuldigen ze. Talloze filosofische terzijdes flitsen zo achteloos voorbij. GOD. balanceert tussen poëtisch en grappig, mede dankzij de eigenzinnige uitstraling van de makers: de droogkomische Sanne Vanderbruggen, vervreemdende Lisa Verbelen, stoere Judith de Joode en joviale Benjamin Moen. Zij slagen erin een mateloze gedachtenbrij verrassend lang te laten boeien. BOG. maakte twee eerdere intrigerende voorstellingen met een bijna identiek concept. Dat maakt inmiddels ook erg benieuwd naar een nieuwe invalshoek.