Ik was daar voor de seks, mevrouw de rechter

Wie: Erwin

Kwestie: belaging, mishandeling

Waar: Amsterdam

We zijn al een uurtje onderweg met de zaak tegen de 25 jarige Erwin als het woord „zwakbegaafd” valt. En „pikt signalen niet goed op”. De psycholoog vond hem „gedeeltelijk ontoerekeningsvatbaar”. Erwin blijkt niet onder de indruk van de rechtbank. Nooit, nooit, nooit, mevrouw, zegt hij tegen de rechter. Erwin is boos. George is de dader, de ex-man van zijn vriendin Olga, niet hij.

Erwin is een zwarte Surinaamse Amsterdammer, atletisch, zelfbewust en spraakzaam. Grijze capuchontrui, zwart jack. Hij vindt het „bloedheet” in de zaal; de parketpolitie schenkt bekertjes water voor hem in. Erwin zit nu 103 dagen vast. Als hij een punt wil maken produceert hij geluidseffecten (PADOEM!) en maakt brede gebaren. Tegen de rechter zegt hij beleefd „mevrouw”, maar hij valt ook in de rede, betwist en verheft z’n stem.

De rechter is onverstoorbaar. Ook als ze hem vraagt wat hij, alleen gekleed in een handdoek, eigenlijk deed in het appartement van Olga. Sex, mevrouw! Wij hadden sex. Als ik bij u zou zijn, alleen in een handdoek, wat denkt u dan dat ik kom doen? Zo’n domme mevrouw heeft Erwin nog nooit meegemaakt.

De rechter houdt hem aan de praat. En Erwin wordt vrijer, en bozer, en misprijzender. Erwin zou volgens de officier Olga stelselmatig hebben belaagd. Door honderden telefoontjes te plegen en bij haar in te breken, via het balkon. Olga werd bang. Ze was aanvankelijk met Erwin bevriend; ze had hem in de fietswinkel leren kennen waar hij werkte. Maar nu barricadeert ze haar voordeur, zet de bel uit, en haar telefoon. Dat ergert Erwin dan weer mateloos.

Volgens de officier hing Erwin zo’n elf maanden rond bij haar huis. Hij forceerde de voordeur van het woongebouw, schakelde de elektriciteit uit, bedreigde haar, sloeg en vocht met haar ex. Ook klom hij bij Olga op tweehoog naar binnen en forceerde dan de balkondeur. Erwin wijst zichzelf trots aan op de afdrukken van de beveiligingscamera die Olga ophing. Zeker, dat was hij. Klimmen en springen, zo doe je dat. Ik ben nog best! Zijn verklaring: dat inklimmen, dat vond Olga leuk! Het was liefde, mevrouw! Engeltjes op mijn borst! Love is blind! Wij houden van elkaar. Het enige probleem was dat zij het ook met haar ex-man deed. Zij is een smerige vrouw, mevrouw. Zij eet van twee walletjes. En George haat mij. Die wil mij dood hebben. Waarom? Ik ben jong, hij is een oude vent. Daarom. De verhalen die hij de politie vertelde, die springen zo uiteen, BOEM, mevrouw.

Die eerste keer, in de fietswinkel, zij nam mij mee en we hadden meteen sex. Ik heb haar wel een tikje gegeven, maar dat was op haar bil. Die blauwe plekken, dat heeft George gedaan. Die is zó laag. Olga wou altijd dat ik er was. Ik was nooit bij haar tegen haar zin. Nooit. Ik was daar uit liefde. En als George mij dan zag, belde hij 112. Zij zit bij hem onder de plak. Alles wat daar staat is onjuist. De officier eist 12 maanden cel, waarvan zes voorwaardelijk. En heen immateriële schadevergoeding van 2.500 euro voor Olga. Die probeert nu te verhuizen en gaat in therapie. Tegen de angst.

Twee weken later veroordeelt de rechtbank Erwin tot tien maanden cel, waarvan 6 voorwaardelijk. Met een locatieverbod, een meldplicht, een contactverbod, een behandelplicht en een schadebedrag van 750 euro voor Olga. De rechtbank acht zijn gedrag kwalijk, intimiderend en onvoorspelbaar. Maar je kan hem niet alles kwalijk nemen. Erwin kan slecht impulsen controleren, problemen oplossen en evenmin de gevolgen van zijn gedrag overzien.