Hockeyers van Bloemendaal zijn weer vrij in de koppies

Bloemendaal maakt een flinke opmars met de nieuwe coach Laurence Docherty. Gisteren werd Amsterdam verslagen.

Bloemendaal blijft winnen onder coach Laurence Docherty. Een duel tussen Jord Beekmans (Bloemendaal) en Valentin Verga (Amsterdam). Foto’s Bastiaan Heus

Vuur, hartstocht, opstootjes, strijd om elke vierkante meter. Zo ziet Laurence Docherty het graag. De nieuwe coach van Bloemendaal, net twee weken aan het roer nadat zijn voorganger Russell Garcia aan de kant werd geschoven, balt zijn vuist als het laatste fluitsignaal klinkt in de grauwe schemering. De klassieker van het Nederlandse hockey, tegen koploper Amsterdam, levert Docherty alweer zijn vierde achtereenvolgende overwinning op (2-1).

Lachende gezichten, schouderklopjes en felicitaties voor de man die de negentienvoudig landskampioen in minder dan geen tijd terugbracht vanuit de vergetelheid. Van het ‘rechterrijtje’ naar de enige plekken die echt meetellen op ’t Kopje van Bloemendaal: de play-offplaatsen. „Het Docherty-effect”, zegt doelman Jaap Stockmann lachend. „Nou”, klinkt het bescheiden uit de mond van de geboren Schot, „het team speelt goed. We doen dit met z’n allen, de spelers en de begeleiding.”

Het is tamelijk zeldzaam in de Nederlandse hockeywereld, een hoofdcoach de wacht aanzeggen wegens tegenvallende resultaten – zeker zo vroeg in het seizoen. Bloemendaal schroomt het niet: Garcia werd eind vorige maand na drie jaar uit zijn functie ontheven en elders in de club aan het werk gezet. Diens voorganger, Dave Smolenaars, was ruim drie jaar geleden hetzelfde lot beschoren, zij het pas tegen het einde van het seizoen.

Serieus geld

Een trainerswissel kan soms nodig zijn, zegt clubicoon Floris Jan Bovelander, verantwoordelijk voor het mannentophockey bij Bloemendaal. „Er gaat ook wel serieus geld om in het tophockey. En het ging ook serieus niet goed, vonden wij.”

Ooit grossierden ze in landstitels. Maar de laatste dateert alweer van 2010. Amsterdam, Rotterdam en Oranje Zwart namen de macht over van Bloemendaal. Geen ramp, zegt Bovelander met klem. „Elke club heeft wel eens een dipje van een paar jaar. Gelukkig maar, want het wordt ook wel saai, na vijf landstitels achter elkaar. Bloemendaal moet goed hockeyen en uiteindelijk weer kampioen worden. Dat zal voor deze jonge ploeg heel lastig zijn. We hebben wel eens jaren gehad waarin het lastig was om geen kampioen te worden. Maar tophockey is onwijs moeilijk om vol te houden.”

Maar dit seizoen begon ronduit slecht. Natuurlijk leverde de club tientallen doelpunten in, met het vertrekken van de Belgen Tom Boon en Simon Gougnard, maar excuses tellen niet in Bloemendaal. „Zelfs tegen clubs als SCHC en Hurley waren we echt minder”, zegt international Glenn Schuurman.

Het gevolg: na zeven duels al een straatlengte achterstand op de koploper, zo veel puntenverlies dat Jaap Stockmann het niet eens precies weet. „Dat wil je niet. Je wilt met Bloemendaal elk jaar om het kampioenschap spelen.”

Doorgaan met Garcia had misschien best gekund, zegt Bovelander. „Ze speelden niet dramatisch, maar het seizoen duurt maar kort. Misschien is de houdbaarheid van een coach niet langer dan drie of vier jaar. Het wordt wat losser, er wordt wel gepraat maar de spelers luisteren niet echt meer. We hebben wat dingetjes geprobeerd om er meer een team van te maken. Maar je kunt niet elke week gaan bowlen of karten. Uiteindelijk word je een team op het veld.”

Café De Parel

De ene Brit voor de andere dus. Veel jongens van Bloemendaal speelden nog met Docherty (35), geboren in Edinburgh, oud-international van Schotland en Nederland en olympiër in Beijing (2008). Nu eigenaar van café De Parel in de Westerstraat in Amsterdam en hoofdcoach van Bloemendaal. Zijn andere baan staat even op een laag pitje. „Ik concentreer me nu op het hockey”, zegt hij met een glimlach. Geen spoor van een Brits accent. „Ik heb het goed naar mijn zin.”

En de spelers zijn uitgelaten over de ommekeer. Vier zeges op rij, waaronder op Kampong en Amsterdam. Dat telt. „We hebben het als team omgedraaid”, zegt Schuurman. „Er moest een schokeffect worden gecreëerd. Dat is wel gebeurd met Docherty. Het verschil is groot. We waren te veel aan het zoeken. Nu spelen we lekker op z’n Bloemendaals counterhockey. Terug naar de basis. Dat levert vrijheid op in onze koppies.”

De strijdlust is terug, gecombineerd met goed hockey, juist tegen de sterrenformatie van Amsterdam, met Billy Bakker, Valentin Verga, gistermiddag zelfs weer even met oudgediende Floris Evers. Bloemendaal had, na het tijdperk-Garcia, weer iemand nodig die af en toe zegt waar het op staat. De vechtjas Docherty, die als speler al zijn ploeg kon opzwepen. „Hij kan ook een international afpoeieren als dat nodig is”, zegt Bovelander. En Schuurman, die twee jaar met Docherty speelde: „Hij kon echt uit zijn plaat gaan op het veld, nu is hij iets rustiger. Maar Laurence doet alles met passie. Dat slaat over op ons, iedereen vecht voor elke meter, zoals we in de laatste minuten de voorsprong verdedigden. Je wilt het ook voor de coach doen.”