Dat gehoest de hele tijd bij concerten en voorstellingen

Het Cultuurkatern (2/11) bevat Merlijn Kerkhofs recensie van het soloconcert van de pianist Krystian Zimerman in het Concertgebouw.

Het publiek heeft er uit volle borst dwars doorheen zitten hoesten. Niet lang geleden heeft de pianist Alfred Brendel om deze reden afscheid genomen. [Red.: Tijdens een recital ter gelegenheid van zijn 75e verjaardag in het Concertgebouw op 26 maart 2006 sprak Brendel het publiek toe: „If you don’t stop coughing, I will stop!”, aldus Trouw (28/3/2006).]

De hoesters zijn mensen die hun avonden doorbrengen voor de televisie. Zij zijn eraan gewend dat hun gedrag thuis geen invloed heeft op wat er op de televisie te zien is. Hun attitude van volledige vrijheid is hun zo eigen geworden dat zij die in de concertzaal niet afleggen.

Het zomaar wat voor zich uit hoesten zal blijven. Degenen die hun avonden voor de televisie doorbrengen, lezen geen recensies, laat staan mijn uitleg van hun gedrag.

Henk Dorrestijn

Aanvaard omdat hij werkt

NRC heeft een pagina verknoeid met de ‘wetenschap’ van Henk Dorrestijn die de relativiteitstheorie in twijfel trekt (2/11). Volstrekt logisch dat hij bij geen enkele wiskundige of natuurkundige gehoor vindt. Zonder gebruik van de relativiteitstheorie zou het gps-systeem niet werken en zouden ontelbare astronomische ontdekkingen niet zijn gedaan. Dat Dorrestijn ‘beklemmende gedachten’ heeft bij sommige consequenties van de theorie, zegt niets over de geldigheid van de theorie zelf. Dat de relativiteitstheorie het voorstellingsvermogen te boven gaat, is een gevolg van het feit dat we geen zintuiglijke ervaring hebben met de snelheden waarvan sprake is. Hetzelfde geldt sterker voor de kwantummechanica. Natuurkundigen begrijpen de relativiteitstheorie, maar er is niemand die het wezen van de kwantummechanica begrijpt. Toch wordt die aanvaard, eenvoudig omdat hij werkt. Er zijn veel voorspellingen mee gedaan die experimenteel zijn bevestigd.

Marcel Ehrlich

ING

Niet langer bang voor bank

In het artikel over de coco-obligatie en de rol van ING worden deskundigen geciteerd (5/11). Ze willen allemaal anoniem blijven „omdat ze een belangrijke klant als ING niet van zich willen vervreemden”. Dit zinnetje werd door Camil Driessen terloops ingevoegd alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Kennelijk leven we in een land waar je eerst goed om je heen moet kijken voordat je ING bekritiseert. Nederland, stem met uw voeten en kies morgen een bank waar we niet van bang van hoeven te zijn.

Joost van Dijck