Er werd gedanst, maar niet op klassiek

De Nationale Opera volhardde de afgelopen decennia in het primaat van het artistieke: geen chique avondjes black tie. Voor het 50-jarig jubileum werd een uitzondering gemaakt.

Foto ANP

Operagala DNO 50 door De Nat. Opera/Ned. Philharmonisch Orkest o.l.v. Marc Albrecht m.m.v. Eva-Maria Westbroek, Het Nationale Ballet, Tan Dun e.v.a. Regie: Robert Carsen. Gezien: 6/11 aldaar.

●●●

Bij veel operahuizen zijn galaconcerten traditie. Maar De Nationale Opera volhardde de afgelopen decennia in het primaat van het artistieke: geen chique avondjes black tie. Voor het 50-jarig jubileum werd een uitzondering gemaakt. Regisseur Robert Carsen stelde een programma samen van strak aansluitende scènes, video’s en aria’s – goed voor ruim twee uur sterk orkestspel en enkele fraaie vocale momenten, opgevoerd voor de happy few (kaarten 225 euro), “BN-ers” en Prinses Beatrix.

Het gala werd geplaagd door afzeggingen, en niet alle overgebleven solisten waren even sterk. Conclusie: stevige stemmen stralen het felst in een formule als deze, waarin snel en kort gepiekt moet worden. Violetta Urmana was dus overrompelend in Verdi’s O don fatale en Peter Rose overtuigde vanaf de eerste seconde in Brittens When my cue comes, call me. Een hoogtepunt was ook Eva-Maria Westbroeks Voi lo sapete: dramatisch, intens, een opera in broekzakformaat - wat voor de groepsscènetjes uit Mozarts Nozze en Verdi’s Falstaff minder gold.

Pierre Audi, artistiek directeur, hield een speech die ook na de hartverwarmend compromisloze openingszin („podiumkunsten verenigen leven en dood in het ritueel dat de voorstelling is” ) bewonderenswaardig verre bleef van feestclichés. Soms gaan er stemmen op die een kwart eeuw Audi lang vinden. Maar vind maar eens een directeur die zo eigen is. Fraai ook: videofragmenten uit het verleden, waaronder Audi’s Ring, live begeleid door Marc Albrecht. Erna werd gedanst, maar niet op klassiek. Gemiste kans.