Met een gebroken been op een stoel spelen voor een uitverkocht Ziggo Dome

Foto Andreas Terlaak

Een invalide rockkoning op zijn troon, het is een nieuw beeld in de geschiedenis van liveconcerten. Een rockkoning bovendien die ondanks zijn zittende houding niet minder razend, raaskallend en energiek blijkt dan anders. Wiens gezicht, zoals te zien op de schermen achter het podium, bijna permanent rood aanloopt door zijn tirades en schreeuwsalvo’s.

Zanger/gitarist Dave Grohl is de verpersoonlijking van de hardwerkende muzikant. Zowel de muziek van zijn rockband Foo Fighters is no-nonsense, als Grohls instelling. Ook een gebroken been - door een val van een Zweeds podium begin juni, waarna het optreden op Pinkpop werd afgelast - is geen belemmering.

De concertreeks heet nu de Broken Leg Tour. En Dave Grohl ontwierp een troon met spots, Foo Fighters-logo en links en rechts een bos gitaarhalzen. Het is grotesk maar het is ook effectief.

Gisteravond in een uitverkocht Ziggo Dome gaf Foo Fighters het eerste optreden sinds de afzegging voor Pinkpop. De band blijkt in een retrospectieve stemming. Vanaf de opening met Everlong werden vooral hits uit de inmiddels twintigjarige geschiedenis gespeeld, en slechts één liedje van de recente cd Sonic Highways; er waren covers van Pink Floyd (In The Flesh) en Van Halen (Eruption).

De stijl van Foo Fighters is in twintig jaar nauwelijks veranderd. De nogal rudimentaire nummers werden gisteravond uitgevoerd door zes muzikanten, waaronder drie gitaristen. Dat deed het geluid geen goed, de drie speelden te veel in hetzelfde register waardoor de gitaarpartijen samensmolten tot een ongedefinieerde laag, waar de razende kreten van Grohl bovenuit priemden.

En hoe grappig en eigenwijs de troon ook plotseling naar voren reed, over een catwalk tot midden tussen het publiek, de zittende positie van Grohl was een nadeel. De interactie tussen voorman en bandleden ontbrak, het geheel werd statisch. Dat kon zelfs een driftig schoppend - gebroken - been niet voorkomen.