Column

Het gelijk van Biblebelt en nepparlement

Jaren gewerkt om vrouwen op de arbeidsmarkt te krijgen en nu willen christelijke partijen hun ‘aanrechtsubsidie’ terug. Via de Eerste Kamer nog wel.

Eindelijk heeft het kabinet besloten dat vaders langer verlof krijgen na de bevalling. Eindelijk is de kinderopvangtoeslag weer omhoog gegaan. En nu komen de kleine christelijke partijen hun aanrechtsubsidie terugeisen.

Van vrijzinnige denkers mag je het geen ‘aanrechtsubsidie’ noemen. Draai het frame om en je hebt een ‘opvoedboete’. Laten we daarom feitelijk blijven: alleenverdieners krijgen maar één keer de heffingskorting die tweeverdieners dubbel vangen. Voor stellen met kinderen is daarom ooit besloten dat ook de alleenverdienende ‘kostwinner’ hem dubbel krijgt.

In 2009 is na jarenlang debat besloten dat voordeel geleidelijk af te schaffen, om vrouwen te prikkelen om ook te gaan werken. Met succes: ondanks de crisis, en ondanks een verlaging van de kinderopvangtoeslag is de arbeidsparticipatie van vrouwen sindsdien gestegen, terwijl die van mannen juist wat daalde. Alleen in 2014 liep het aandeel werkende vrouwen weer lichtjes terug, en nu is er adequaat aan de stelschroefjes gedraaid: langer vaderschapsverlof, verhoging kinderopvangtoeslag.

Het land ontkerstent, de christelijke politiek is via de stembus gemarginaliseerd, maar de aangekoekte restjes ervan weten nog wel een jezuïetenstreek in elkaar te fikfakken, via die weeffout van de archaïsche, niet rechtstreeks door het volk gekozen Eerste Kamer – ooit bedoeld om wetten te toetsen, nooit om politieke macht uit te oefenen. Kijk ze er rondgaan met hun centenbakjes, die paters, dominees en mannenbroeders, rammelend om het fooitje dat de vrouwtjes moet verleiden om in dat lusthof te blijven dat de Alwetende Vader voor ze geschapen heeft: het kookeiland.

De imams, kaliefs en grootmoefti’s staan jubelend aan de zijlijn: zelfs die ongelovige ezels beginnen iets van het leven te begrijpen. Straks worden de Biblebelt en de Schilderswijk beloond voor hun gidsfunctie in de seksuele contrarevolutie.

De regering was tot voor kort helder: zij stimuleerde werken, of je nu homo, hetero, vrouw of vluchteling was. En vooral bij vrouwen was winst te halen.

Wist je dat ongeveer de helft van de Nederlandse vrouwen niet in haar eigen onderhoud kan voorzien? Dat meldt de website van ‘Kracht on Tour’, een van de talloze overheidsprogramma’s om meer vrouwen aan het werk te krijgen.

We hebben ‘Talent naar de Top’, verlofregelingen, bonussen voor flexibele werktijden, taalprogramma’s, een vrouwenquotum voor overheidsfuncties… De werkende vrouw is ons nationale troeteldier, omringd door rode lopers, gedienstige masseurs en knipmessende geldschieters.

‘Koningin Máxima weer aan het werk’, meldden alle nieuwsdiensten deze week opgelucht en trots. Want dat is hoe wij het graag zien. Máxima is de patroonheilige van de werkende vrouw.

En dat is allemaal goed. Dat is vooruitgang, dat is waar we democratisch voor gekozen hebben. Wat de kleine christelijken nu willen afdwingen, is achteruitgang, via het enige nepparlement van ons land, de Eerste Kamer.