Over de haag

In de rubriek Over de haag schrijven we over gebeurtenissen die buiten het politieke nieuws blijven.

Vlammetje van hoop

Een jaar geleden dacht Harm Brouwer uit Drenthe dat hij Tweede Kamerlid zou worden voor de PvdA. Als nummer 49 op de kandidatenlijst was hij aan de beurt, nadat de Kamerleden Kuzu en Özturk met hevige ruzie uit de fractie waren vertrokken. Dat geluk duurde een half uur. Kuzu en Özturk gingen samen verder, er kwam geen plek vrij. „Toen heb ik het vlammetje uitgezet”, zegt Brouwer. Vandaag kwam het er toch nog van: Brouwer is beëdigd, hij neemt de plaats in van Martijn van Dam die staatssecretaris voor landbouw is geworden. En ja, Brouwer was dolblij na het telefoontje van Sjoerd Kuiper, ambtelijk secretaris van de fractie, of hij beschikbaar was. Hij nam er een glaasje wijn op met zijn vrouw.

Levenservaring

Harm Brouwer zei wel tegen de ambtelijk secretaris dat hij er nog even over na moest denken. Want zo doe je dat. „Ik heb een baan die ik ervoor moet opzeggen.” Maar eerlijk is eerlijk: als ambtenaar bij de gemeente Groningen heeft hij een terugkeerregeling. Wie zou het anders nog aandurven in de fractie te gaan zitten van een partij die al zó lang zó laag staat in de opiniepeilingen? Brouwer niet zomaar. „Als ik daarna op straat sta? Op mijn achtenvijftigste?” Nu heeft hij die zorgen niet. „Dit is een levenservaring die niemand me nog afpakt.”

Controlfreak

Aan SP’er Leo de Kleijn uit Rotterdam wordt die ervaring vooralsnog niet gegund. SP-Kamerlid Renske Leijten is met zwangerschapsverlof en bijna twee weken geleden werd haar zoontje geboren. Maar ze laat zich niet vervangen door de volgende kandidaat op de SP-lijst. Haar collega Henk van Gerven doet de debatten in haar plaats, Leijten kijkt zelf mee vanuit huis. En als er iets in haar opkomt – een vraag, fel commentaar – stuurt ze Van Gerven een sms. Leijten krijgt al haar tweede baby in deze kabinetsperiode en ze vond het wat veel van het goeie om nu weer helemaal weg te zijn. In haar eerste verlof voelde ze zich „afgesneden” van de politiek, nu krijgt ze gewoon alle e-mails. Maar als er een stemming is waarbij het aankomt op een paar Kamerleden, móét ze naar Den Haag – dat is de afspraak. „Noem me een controlfreak. Dat mag best.”  

Kokkelvisserij

Kamerleden die midden in een kabinetsperiode beginnen in een grote fractie, weten wat het risico is: dat ze portefeuilles krijgen die niemand anders wil hebben. Het schrikbeeld was ooit dat je woordvoerder kokkelvisserij zou worden. Harm Brouwer ging als ambtenaar over projecten van de drie decentralisaties: zorg, jeugdzorg, werk voor gehandicapten. Die onderwerpen krijgt hij níét, werd hem al gezegd. „Maar er is me wel een redelijke portefeuille beloofd.”