Met De Jong is er leven na Van Persie

Met de vacante spitspositie in Oranje lijkt de weg vrij voor Luuk de Jong. Dat PSV won van Wolfsburg was zijn verdienste.

Aanvoerder Luuk de Jong maakte gisteren het tweede doelpunt tegen VfL Wolfsburg: 2-0. Foto Michael Kooren/Reuters

Als veelscorende spits van Bayern München werd Roy Makaay Das Phantom genoemd – het spook. Aanvaller Rudi Völler? Tante Kathé. Hij had lange, krullende haren die nog tijdens zijn spelerscarrière grijs waren geworden. Zoals de fysiek sterke Horst Hrubesch ooit Das Ungeheuer werd genoemd. De voormalige spits van HSV was ‘het monster’.

Geheel volgens Duitse traditie werden ook Luuk de Jong (25) en Bas Dost (26) van een bijnaam voorzien. De twee Nederlandse spitsen, die in 2012 tegelijk neerstreken in de Bundesliga, troffen elkaar gisteren in het Philips Stadion. Plattfuss-Bomber Dost namens VfL Wolfsburg, der Fliegende Höllander De Jong in dienst van PSV, dat na de zege op Manchester United ook zijn tweede thuisduel in de Champions League won (2-0) en een stap dichter bij Europese overwintering is.

Behalve opponent zijn de twee ook elkaars concurrent. Beiden lijken topkandidaat voor de spitspositie als het Nederlands elftal straks wordt heropgebouwd in de kwalificatiecampagne voor het WK 2018. Bondscoach Danny Blind zat ook op de tribune in Eindhoven, een dag nadat hij Robin van Persie (32) zonder pardon aan de kant had geschoven. Diens voormalige concurrent Klaas-Jan Huntelaar werd wel geselecteerd voor de komende twee oefenduels, maar met zijn 32 jaar nadert ook hij de late herfst van zijn carrière.

Voornaamste gegadigde om hen op te volgen lijkt nu Luuk de Jong. Vergeleken met Dost is hij de meest complete speler. Sterk in de lucht, uitermate doelgericht, maar ook een aanvoerder die zijn ploeggenoten op sleeptouw neemt en het overzicht heeft om medespelers te laten scoren.

De Jong floreert in Eindhoven zoals hem dat niet lukte in zijn twee jaar bij Borussia Mönchengladbach. Bij zijn komst in 2012 doopte boulevardblad Bild hem tot Vliegende Hollander, maar dat bleek voorbarig. De Jong werd geen fladderende doelpuntenmachine. Wel een te dure invaller.

Terug in Nederland is alles anders. Zag hoe hij gisteren Jürgen Locadia in stelling bracht met een bijna geniale assist voor de 1-0 en tot slot zelf de 2-0 maakte met een bekeken lob. Twee hoogtepunten waarmee De Jong zich onderscheidde als een killer die ook nog eens goed kan voetballen. In Nederland bijna zo zeldzaam als de nieuwe panda’s van het Ouwehands Dierenpark.

Zo tegenvallend als de Duitse periode van Luuk de Jong was ook het eerste jaar van Bas Dost in Wolfsburg. Hij is inmiddels eerste keus van trainer Dieter Hecking. Dost is grilliger dan De Jong. Iemand wiens humeur afhangt van maar één ding: scoren. Zijn credo: liever een eenvoudige intikker dan een verwoestende uithaal in de bovenhoek. Waarom? Omdat hij dan al zeker weet dat hij gaat scoren, zegt hij. Die ene seconde tussen schot en goal, voor hem verslavend als dope.

Een obsessie? „Dat is een groot woord”, zegt Ton Lokhoff, de Nederlandse assistent-trainer van Wolfsburg, „maar laat ik zeggen dat hij wel heel graag scoort.” Toen Dost eens vroegtijdig werd gewisseld, keek hij de hele week zo chagrijnig dat trainer Hecking zei dat hij erbij liep als een kind van wie speelgoed was afgepakt.

Zijn gedrevenheid en killersinstinct doet recht aan het tweede deel van zijn koosnaam als Plattfuss-Bomber. Het andere komt voort uit zijn platvoeten. Die hebben hem lange tijd in de weg gezeten, tot hij de juiste steunzooltjes vond en zich herpakte met een overdaad aan doelpunten.

Gisteren verging het hem minder goed. Hij kreeg naar eigen zeggen twee halve kansen en werd na iets meer dan een uur gewisseld. Niet de indrukwekkende prestatie waarmee hij de zegen van bondscoach Blind had kunnen verkrijgen. Op de vraag of het kansen voor hem schept, nu Blind Van Persie niet heeft geselecteerd, zei Dost: „Daar ben ik nu niet mee bezig.”

Bij zijn wissel klonk een schel fluitconcert. Zo’n avond was het aan de Frederiklaan. Vol hartstocht en rauwe emotie. Een avond die begon met dreunende disco op straat en het gezang van supporters op de achtergrond, die op weg naar het stadion massaal plagerige liedjes zongen over de aard van de opponent. Niet netjes, wel blijk van grote saamhorigheid.

Fans van PSV veerden in de slotfase nog één keer overeind. „Ik spring voor Luuk, hij springt voor Luuk, wij springen allemaal voor Luuk, Luuk, Luuk”, zongen ze na de 2-0 van Luuk de Jong. Zo kregen zij hun overwinning, De Jong zijn eer. En Danny Blind zijn gelijk? Er is leven na Van Persie.