Dansende politici: niet altijd een onverdeeld genoegen

Voor de ene politicus is dansen in het openbaar een imago-impuls, voor de ander is dit het begin van het einde.

Hilbrand Nawijn na zijn optreden in So You Wanna Be a Popstar in 2007. Foto: Freek van Asperen / ANP Kippa

De ene politicus draait zijn hand er niet voor om, de ander zet zichzelf volkomen voor schut: dansen in het openbaar.

The Guardian zette naar aanleiding van een stuntelend optreden van de Australische politicus Bill Shorten tijdens een bezoek aan de Kiribati-eilanden een aantal dansende politici op een rijtje. Van de oud-president van Rusland Boris Jeltsin, tot de oud-president van de Verenigde Staten George W. Bush: beter hadden ze hun dancemoves achter gesloten deuren tentoongesteld.

Positieve imago-impuls

Dat het ook anders kan bewezen de nieuwe Canadese premier Justin Trudeau en de Amerikaanse president Barack Obama. Voor Obama betekende zijn losse optreden bij Ellen DeGeneres in 2007 zelfs een belangrijke imago-impuls in de aanloop naar zijn presidentschap:

Hollandse uitglijders

Ook in Nederland vliegen politici regelmatig uit de bocht. Wie herinnert zich niet de tenenkrommende polonaise van de oud-leider van de PvdA Job Cohen?

Oud-LPF-politicus Hilbrand Nawijn deed in 2007 mee aan het programma So You Wanna Be a Popstar. Hij kreeg de smaak te pakken en nam zelfs een nummer op. Dit is de videoclip van “Hey Jumpen”:

Echt dansen kunnen we het niet noemen, maar D66-voorman Alexander Pechtold liet zich eerder dit jaar verleiden tot het uitbeelden van de Macarena bij Zondag met Lubach: