Dark data: verdrinken in bewaarzucht

Eén voordeel van rekbare opslagdiensten als Dropbox, OneDrive of Google Drive: je hoeft nooit meer iets weg te gooien. Het nadeel: je gooit inderdaad niets meer weg.

We zeulen een snel groeiende berg gegevens achter ons aan. Films, muziek, e-mails sinds 1994, tienduizenden foto’s die smeken om een plekje in een vakantiealbum. Opslag kost (vrijwel) niks, selecteren kost te veel tijd.

Weggooien is zonde. Daarom bewaar ik al mijn gedachtenspinsels en ‘Wat Interessant’-knipsels in Evernote, een online vergaarbak die nooit vol raakt. Het merendeel van die informatie zal ik nooit meer bekijken, toch klik ik trouw op het olifantje (logo van Evernote) dat alles onthoudt. Want je weet maar nooit.

Overzichtelijker wordt het er niet op, al die bewaarsels. Evernote helpt een beetje met het zoeken en soms probeer ik met tags – omschrijvingen – orde in de chaos aan te brengen. Tja, archiveren is niet mijn sterkste kant, zei de kleuterjuf al. Troep maken wel.

Dark Data is geen gothic band

Weggooien moet, anders raak je het overzicht kwijt. Dat is de gedachte achter het buzzword ‘Dark Data’. Dat is geen Duitse gothicband maar een probleem van bedrijven die betalen voor opslag van nutteloze data. Als de boel een tijd ligt te verstoffen heet het Dusty Data. En als het ook nog begint te ruiken is het ROT-data: Redundant, Obsolete and Trivial. Duitsers zijn het ergst, volgens een recent onderzoek: zij waren blijkbaar alles.

Het schijnt dat de helft tot driekwart van de zakelijke bestanden voor eenmalig gebruik is. Wegwerpbestanden die tegen beter weten in bewaard worden, liefst in drievoud. Dat neemt het zicht weg op de gegevens die wél waardevol zijn.

„De databerg met verouderde gegevens kost Europese bedrijven 780 miljard euro.” Dit bedrag met een hoog nattevingergehalte komt van Veritas, een databedrijf dat „organisaties in staat stelt de kracht van hun informatie te benutten met oplossingen die ontworpen zijn om ’s werelds grootste en meest complexe heterogene omgevingen te dienen”. Een bekende truc bij persberichten: waarschuw voor de zondvloed en verkoop ondertussen rubberboten. Doe er vooral ook een foto van een dreigende ijsberg bij.

tech1

De beste manier om Echte Spullen weg te gooien? Ga verhuizen. Voor de verkoop van mijn huis toverde ik mijn chaotische werkkamer om in een steriel laboratorium. Op Funda prijkt een foto (zie onder) van een onmenselijk opgeruimd bureau. 95 procent van de inhoud van mijn werkkamer staat nu in een opslagruimte. Een soort preprullenbak, à 96 euro per maand. Ik heb mijn spullen nog geen moment gemist. Als dat over een jaar nog zo is, wordt het een enkeltje kringloop.

tech2

Het probleem met data is dat – omdat we gegevens digitaal voor altijd kunnen bewaren – we denken dat dat ook moet. Welnee. Pak er eens wat oude foto’s bij en je ziet dat het leven vergankelijk is. Data zouden dat ook moeten zijn. Lang leve de (pre-)prullenbak.