Dijksma: geslaagde puinruimer in de Haagse politiek

De keuze voor Dijksma op Infrastructuur is een logische: ze kan zich snel inwerken.

Foto ANP / Lex van Lieshout

Een handige bestuurder, betrouwbaar en loyaal tot op het bot. Charismatisch? Dat niet. Maar wel een politicus die bewezen heeft zich snel te kunnen inwerken op een nieuw dossier. Vanuit de PvdA is de keuze voor Sharon Dijksma (44) als puinruimer op het ministerie van Infrastructuur en Milieu een volstrekt logische.  

Eigenlijk had Dijksma de politiek al vaarwel gezegd toen ze eind 2012 aantrad als staatssecretaris van Economische Zaken, als opvolger van de vroegtijdig opgestapte Co Verdaas. Maar de partijtop had, net als nu, behoefte aan een veilige keus. Met landbouw kreeg Dijksma een lastige portefeuille: weinig aandacht in Den Haag, wel extreme gevoeligheid in de regio.

Het oordeel aan het Binnenhof na drie jaar: ze heeft het lang niet slecht gedaan. Als bewijs daarvan moge gelden dat twee politieke uitersten in de landbouw spiegelbeeldige kritiek op haar hebben. Het CDA, sinds jaar en dag de op de bres voor de boeren, vindt dat Dijksma als staatssecretaris „een echte PvdA-lijn” voert: agrariërs krijgen te weinig geld en worden overladen met wet- en regelgeving. „Boeren moeten straks een boekhouder raadplegen of ze eerst moeten melken of eerst mest uitrijden”, zegt CDA-Kamerlid Jaco Geurts. De SP, partij van natuurbehoud en inperking van megastallen, vindt juist dat ze te veel de belangen van „het bedrijfsleven en de grote lobbyclubs” behartigt.

In het natuurbeleid wist Dijksma de polarisatie te doorbreken die was ontstaan door het onbesuisde optreden van haar voorganger Henk Bleker (CDA). Boeren en natuurbeschermers praten weer met elkaar. Blekers draconische bezuinigingen bleven wel deels staan.

Dijksma houdt dialoog gaande

Ook op andere gebieden wist Dijksma de dialoog tussen tegenstanders gaande te houden: de plezierjacht, de voedselveiligheid, de megastallen in Brabant. Ze deed dat door op werkbezoek en in de Tweede Kamer voortdurend te benadrukken dat „we het samen moeten doen” en dat er behoefte is aan „breed draagvlak”.

Elders boekte Dijksma minder vooruitgang: het schrappen van de Europese melkquota, dit voorjaar, pakt vooralsnog dramatisch uit voor de Nederlandse zuivelindustrie. En de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit heeft zijn gezag na een diepe crisis nog lang niet terug – al is dat niet alleen Dijksma’s verantwoordelijkheid.

Veteraan in Haagse politiek

Dijksma geldt als een veteraan in de Haagse politiek. In 1994 was ze met 23 jaar het jongste Kamerlid ooit. In de fractie begon ze onderaan de ladder: haar eerste portefeuille was afvalstoffenproblematiek. Maar Dijksma beschikte over uithoudingsvermogen: in de twintig jaren die volgden wist ze alle politieke stormen (Fortuyn, Wilders) en verkiezingsnederlagen te overleven. Ze is de enige actieve PvdA-politicus die alle politiek leiders sinds Wim Kok gediend heeft.

 

Schopt Dijksma het ooit tot minister? Dat wordt door ingewijden betwijfeld. Herhaaldelijk deed ze in haar carrière een gooi naar een hoog ambt: ze wilde PvdA-voorzitter worden, fractieleider onder Balkenende IV en burgemeester van Nijmegen. Telkens sneuvelde haar kandidatuur op gebrek aan steun.