Sputteren en klagen over het lage overnamebod helpt niks

Aandeelhouders kunnen weinig anders dan ingaan op het Turkse aanbod.

Bouwplaats van Ballast Nedam nabij de Botlekbrug langs de A15. Foto ROBIN VAN LONKHUIJSEN / ANP

In Ballast Nedam verdwijnt geld dat voor hén is bedoeld. Voor de zoveelste keer. Zo voelt het. Als de deal straks rond is, krijgen de aandeelhouders geen 1,55 euro per aandeel van de Turkse koper, maar een magere 30 cent. Het geld dat Renaissance daarmee uitspaart, stort het deels op de lege rekening van het bouwbedrijf, dat zwarte gat – 47,5 miljoen euro in totaal.

En dat maakt de aandeelhouders chagrijnig. Tegen de president-commissaris vooraan aan tafel: „Dat ik zo vuil naar u kijk, meneer Van Doorne, is niet persoonlijk, maar omdat ik zo ongelóóflijk baal dat ik zoveel verloren heb op Ballast Nedam. En naar u, meneer Van der Noordaa, kijk ik ook vuil.”

Geen feestelijk baklava, zoals bij de bekendmaking van het eerste bod van Renaissance, op de buitengewone aandeelhoudersvergadering van Ballast Nedam, vrijdag. De sobere locatie is de kantine van het kantoor in Nieuwegein.

Het eerste bod van 30 miljoen euro dat Renaissance in juli deed was weliswaar laag, maar „billijk”, vond Ballast zelf. Na onverwachte tegenvallers bij de bouwdivisie verlaagde Renaissance het bod naar 5,8 miljoen euro en eiste het bedrijf meer zeggenschap. De aandeelhouders moeten zich deze middag verzoenen met een vrijwel onafwendbaar scenario: Ballast Nedam wordt Turks en zij verliezen geld. Een belegger: „Nu is 30 cent opeens ook ‘billijk’. Waarom is dat billijk? U strooit met het woord ‘billijk’.”

Dat Turks worden gaat rap. Punt 3 op de agenda: Cenk Düzyol van Renaissance treedt toe tot de raad van bestuur.

Punt 4 en 5: twee Nederlandse commissarissen treden af, drie Turkse leden komen erbij. Ipek, de zus van Renaissance-oprichter Erman Ilicak, wordt president-commissaris.

Punt 6: niet de commissarissen, maar Renaissance gaat vanaf nu bepalen wie er in het bestuur komt en wie eruit gaat. Dat komt bovenop de inperking van het vetorecht van de twee commissarissen die Ballast mag leveren bij beslissingen die werknemers aangaat. Dat recht was al ingeperkt van drie naar twee jaar.

Punt 7: als Renaissance straks niet de benodigde 95 procent van de aandelen in handen krijgt, volgt een uitrookprocedure met extra aandelenuitgiftes en waardoor de huidige beleggers nog meer verliezen. Bij elk punt staan aandeelhouders sputterend en klagend voor de microfoon, maar het helpt niks. De grote aandeelhouders, waaronder de koper zelf, stemmen telkens voor.

Ballast Nedam heeft het geld van Renaissance nodig, zegt topman Erik van der Noordaa, „om het bedrijf in leven te houden”. De kwartaalcijfers die het bedrijf vrijdag publiceerde illustreren dat. De omzet nam met 23 procent af vergeleken met vorig jaar.

Het bouwbedrijf met 2.800 werknemers leed de afgelopen jaren zware verliezen op grote infrastructurele projecten. Kostenoverschrijdingen op de wegverbreding van de A15 bij Rotterdam en de ondertunneling van de A2 bij Maastricht holden de balans uit. En de tegenvallers bleven maar komen. Zelfs na boekenonderzoek van Renaissance dook er nog een onverwacht verlies van 20 miljoen euro op. Toch zet Renaissance de koop door. „We kunnen goed ontwerpen”, zucht Van der Noordaa, „maar of we nou zo goed kunnen begroten is een andere discussie”.

Wat koop, of geen koop, voor de werknemers van Ballast betekent interesseert de aandeelhouders niet zo veel. Eén speculeert bij de borrel achteraf dat Renaissance heus geen dure Nederlandse bouwvakkers in zal huren voor buitenlandse klussen. De minimumlonen in Turkije zijn veel lager.

Voor één werknemer is de toekomst wel duidelijk. Vlak voor de vergadering maakte Ballast Nedam bekend dat financieel directeur Peter van Zwieten om onduidelijke redenen opstapt. De vergadering stelt er geen vragen over.