Polsbandjes en trouwringen

Ja, ik wil. Ik wil rollende keukens, een silent disco, oestermeisjes en hooibalen op mijn bruiloft. Een beetje bruidspaar organiseert een festival. 

Moon Jansen speecht op haar festivalbruiloft Yess at the woods op de Hilversumse hei.

Bij de entree van het Sas&WoutFest checkt Wouter van Keulen (33) de polsbandjes en deelt zijn kersverse vrouw Saskia Versluis programmaboekjes uit. In het Friese weiland achter hun zelfgemaakte toegangspoort staan foodtrucks, op de bistrotafeltjes veldboeketten en in de bomen hangen lampionnen en kleine lichtjes. Een houten bordje wijst de weg naar de silent disco, een dj draait in de grote tent en straks is er een verrassingsact. Het heeft er alle schijn van, maar toch is dit geen festival. Dit is een bruiloft. 

In een Fries kerkje gaven Van Keulen en Versluis elkaar het ja-woord en aansluitend nodigden ze vrienden en familie uit voor een feest in festivalstijl. Ze ontmoetten elkaar op Lowlands en wilden een eigen festival organiseren voor beide vriendengroepen, „om het leven te vieren, de vriendschappen die tussen onze vrienden zijn ontstaan en onze liefde”.

Steeds vaker maken op huwelijksfeesten lange eettafels met een tafelschikking en drie gangen plaats voor stalletjes met verschillende gerechten en gasten die in een ongedwongen sfeer verspreid over de dansvloer Turks brood in baba ganoush dippen. Het aantal aanvragen voor dit soort buitenbruiloften neemt toe bij weddingplanners. Bruiden in spé komen bij hen met foto’s van Pinterest ter inspiratie. Denk: bedoeïententen, cupcakes op een stokje, bontgekleurde boeketten, een limonadebar, rondlopende oestermeisjes en kekke Italiaanse koffiekarretjes. En bloggers in de bruiloftsbranche schrijven over trouwen in het bos en in het park.

Nederland is koploper in Europa als het gaat om festivals: afgelopen jaar werden er zo’n 800 (met drieduizend bezoekers of meer) georganiseerd. Bekende buitenfeesten zijn muziekfestivals als Lowlands, Pinkpop en North Sea Jazz, foodfestivals zoals de Rollende Keukens en Haarlem Culinair en filmfestivals zoals Pluk de Nacht en het Film Food Festival. Kenmerken zijn een speelse sfeer, verschillende podia, aandacht voor diverse kunstvormen, meerdere soorten keukens en vrolijke aankleding. „Jonge mensen gaan graag naar dit soort buitenfeesten; geen wonder dat de opzet en de styling ervan nu zijn terug te zien in hun huwelijken”, zegt weddingplanner Liz van de Lande uit Amsterdam. „In de Verenigde Staten zie je al wat langer minder traditionele bruiloften. Die aanpak is nu overgewaaid naar Nederland en vooral te zien bij bruidsparen in de grote steden.”

Een oude brandweerauto en VW-busjes

Volgend seizoen zal niet elke bruiloft zo’n los karakter krijgen, benadrukt Van de Lande, maar grote kans dat ook traditionelere bruidsparen elementen ervan verwerken, zoals rollende keukens (eten en drinken geserveerd vanuit karakteristieke voertuigen zoals Volkswagenbusjes, een oude brandweerauto of een caravan), een tipi, buiten trouwen en een bruid die de hoge hakken verwisselt voor rode rubberlaarzen. Maar de echte party animals gaan voor een feest helemaal in festivalstijl.

Die setting is gewild, merkt ook Rianne Stork van evenementenbureau Sibiz en organisator van festivalbruiloften op locaties door het hele land. Een jaar geleden kocht ze de url www.festivalbruiloft.nl en lanceerde een site met allerlei handige informatie over het organiseren van zo’n type huwelijk. „De site is populair”, zegt Stork. „Het concept is ongedwongen en origineel. De laatste jaren vragen bruidsparen veel naar rollende keukens, vintage-styling en festivaldecoratie. Op onze eigen trouwlocatie in Ouderkerk aan de Amstel hadden we in de zomer van 2014 acht festivalhuwelijken en het jaar daarna twaalf.” Het begon klein, zegt Stork. De eerste bruid zei: ik vind het leuk als er na het diner een koffiekarretje komt. De volgende wilde decoratie in vintagestijl: veldboeketten, linten, kaarsjes in de bomen en loungehoeken met houten kratjes. Inmiddels boekt Stork regelmatig mobiele eetkarren, de ‘Build your own burger-bar’, een barbier, schoenenpoetser, fotohokjes met attributen en sweet tables. „Mensen willen niet meer één bruidstaart, maar een tafel vol zoete hapjes: cupcakes, kokoskoekjes, glazen potten met spekjes en carrot cake.” Afgelopen zomer regelde ze zelfs een zweefmolen.

Het Sas&WoutFest duurde twee dagen. Samen met vijfentwintig vrienden bouwde het bruidspaar het terrein op, in het Friese Bantega. Een vriend had het land rondom zijn boerderij beschikbaar gesteld voor het evenement. Van Keulen: „We hebben geen vergunning aangevraagd, dat was niet nodig. We hebben de buren een fles Beerenburg gebracht.” Een andere vriend doneerde honderd houten pallets en daar bouwden ze onder meer het podium van. Genodigden kregen een poster met de aankondiging van het feest, aanmelden ging via hun festivalsite, tickets met een scheurrandje werden opgestuurd. De vormgeving kopieerde het stel van een ander festival dat ze al jaren bezoeken: Stekkerfest in Utrecht. Nu reden honderdtwintig mensen naar Bantega en zetten hun tent op. „Om twee uur ging de muziek uit, daarna ontstonden er allemaal kleine feestjes bij iemands tentje of bij een foodkar.” De avond eindigde rond het kampvuur, sommigen hebben hun camper nooit gehaald.

Ook Moon Jansen (46) bedacht een bijzondere bruiloft. Een geschikt terrein vinden was het moeilijkst, zegt ze. „We wilden de hele avond buiten muziek maken. Ik vond het niet leuk als de muziek om tien uur ’s avonds naar binnen moest, dan staan de meisjes binnen te dansen en de mannen buiten te roken.” Uiteindelijk vond hun festival met de naam ‘Yess at the woods’ plaats op de hei in Hilversum. „Het was een behoorlijke organisatie. Er was niets, dus we moesten zelf licht, geluid, een aggregaat, biertafels, elektriciteit, tenten en toiletten regelen.” Alle honderdvijftig gasten kregen van tevoren een pakket thuisgestuurd met een polsbandje, paracetamol, een regenponcho, een routebeschrijving en een paklijst. Jansen en haar man wilden geen cadeau. In plaats daarvan kochten bruiloftgasten een ticket: een dagpas (40 euro), een ‘blijven slapen-pas’ (45 euro) of een studentenpas (12 euro). Tegenover studentenkorting stond een klusje: helpen met de op- en afbouw van het feest, na de ceremonie stoelen verplaatsen, jampotjes vullen met bloemen of kaarsen aansteken bijvoorbeeld. Jansen: „Die kaartverkoop was natuurlijk voor de lol, het ging ons erom dat we het festival samen met onze vrienden bouwden.”

Feesten om het vieren

Zegt deze manier van trouwen iets over het huwelijk zelf? „Deze nieuwe vormen van bruiloften organiseren zegt zeker iets over de inhoud”, zegt filosoof en publicist Coen Simon. Feesten zijn oorspronkelijk bedoeld om iets te vieren, vroeger was dat bijvoorbeeld de oogst of een verjaardag. Het ging om de viering, niet om het amusement. Nu vindt een omkering plaats.” Maakt dat uit? Als iedereen een leuk feest heeft en daarmee een mooie herinnering aan de bruiloft? „Dat is toch niet hetzelfde”, zegt Simon. „Nu is het doel genieten. Het probleem is dat het genot niet komt door de viering, maar door de vorm van het feest.” Door het huwelijk te benaderen als een evenement, worden de gasten ‘consumenten’ die een goede tijd moeten hebben en denkt de organiserende partij na over: welke drankjes staan mooi op de tafel, moet er een Volkswagenbusje of een ouderwetse tandemfiets zijn en zullen we een springkussen huren voor de kinderen? Simon: „Mensen verliezen uit het oog dat het feest de getuigenis is van het ‘ja’.” Als we bruiloften zo blijven vieren, en vaste rituelen en gebruiken steeds vaker loslaten, is het op termijn onduidelijk of we op een huwelijk, een verjaardag of een festival zijn, legt Simon uit. „Of zelfs een begrafenis.”

Festivalbruidegom Van Keulen ziet dat anders: „De inhoud van het huwelijk betekent voor ons hetzelfde, maar de tradities en regels over de vorm stonden ons in de weg. Wij houden niet van moeten. Doordat we het op onze manier deden, kwam het uit ons hart.”