Kramer verliest en baalt van seizoenstart zonder allure

Enerverende races, maar slechts een dun rijtje toeschouwers.

De bloemen niet vergeten, die hij na zijn tweede plaats op de vijf kilometer op de bar in de persruimte had neergelegd? „Hou maar”, riep Sven Kramer uit het halletje, terwijl hij zich na een zeldzame nederlaag op zijn favoriete afstand uit de voeten maakte. Verliezen went nooit, zelfs niet in een kwalificatiewedstrijdje voor de eerste wereldbekerwedstrijden voor een enkel rijtje toeschouwers langs het ijs in een Twentse trainingshal.

Jorrit Bergsma die een topfitte Kramer verslaat op de vijf kilometer. Ireen Wüst die zich met de zevende tijd niet weet te plaatsen voor de wereldbeker op ‘haar’ 1.500 meter. Prachtig sprintspektakel van Ronald Mulder en de jonge Kai Verbij op de 500 meter, waar olympisch goud (Michel Mulder) en zilver (Jan Smeekens) zich niet plaatsen. Sportief gezien was het best een enerverende opening van het nieuwe schaatsseizoen, vrijdag in Enschede. Maar wie zag het? Geen tribunes in de hal, geen live-uitzending op televisie, zelfs geen livestream op internet.

„Ik vind het jammer”, antwoordde Kramer na afloop op de vraag wat hij er van vond dat het bij de openingswedstrijd niet zoals andere jaren ging om nationale titels maar uitsluitend om kwalificatieplekken voor de wereldbeker. Schaatsbond KNSB besloot ‘om sporttechnische redenen het NK afstanden te verplaatsen naar de periode tussen Kerst en Nieuwjaar. „Dat haalt toch allure af van zo’n eerste weekend”, vond Kramer. Ook voor hemzelf. „Uiteindelijk ben ik er ook bij gebaat dat veel mensen kijken en dat het breed wordt uitgemeten. Dit is jammer, het helpt niet bij de professionalisering van de sport.”

Sponsors kunnen onmogelijk blij zijn met het gebrek aan exposure. Nieuwe sponsors zijn er minder en minder. Zelfs Wüst, de meest succesvolle olympiër van Sotsji, slaagde er niet in afgelopen zomer een geldschieter te vinden voor haar nieuwe Team4Gold. Tot overmaat van ramp viel ze in de voorbereiding ook nog op haar hoofd, waardoor ze op de 1.500 meter duizelig naar de finish reed en meteen na afloop niet wist of ze zaterdag en zondag nog probeert om zich op andere afstanden te plaatsen voor de wereldbeker. „Ik denk eerder de andere kant op dan de goede kant.”

Ja, ze zou een relaxtere zomer hebben gekend als er wel een sponsor was, gaf Wüst ruiterlijk toe. Nu drukt de last van een dure ploeg op haar schouders. Bij de wereldbekerwedstrijden over twee weken in Salt Lake City en een week daarna in Calgary zou ze met klinkende records reclame kunnen maken. Maar met dit gehavende lijf? „Ik heb zelf gekozen voor deze weg en moet mijn verantwoordelijkheid nemen. Maar het is niet de makkelijkste weg.”