Ello, is daar iemand?

Hoe is het leven nu op het leeggelopen sociale netwerk?

Screenshot Ello

Dertigduizend aanmeldingen per uur kreeg het reclamevrije sociale netwerk Ello vorig jaar rond deze tijd. Het was het hoogtepunt van de hype rond het het zwart-wit gekleurde, arty platform, dat geen persoonsgegevens verzamelt en belooft advertentievrij te blijven. Nadat Facebook zijn privacybeleid wijzigde en duidelijk werd hoeveel het van zijn gebruikers weet, leek het idealistische Ello een veilig alternatief. Kranten noemden het platform de anti-Facebook en de Facebook killer.

Beeld Ello

Uit het Ello-manifest. Beeld Ello

Een jaar later is Facebook alive and kicking en ligt Ello er verlaten bij. Dat is op zich geen verrassing, want al snel kreeg Ello gemengde recensies vanwege de gebrekkige techniek. De organisatie geeft geen inzage in bezoekcijfers, maar de geschiedenis van zoekterm ‘ello’ op Google zegt genoeg over de populariteit van het platform:

Hoe is het leven er nu? Wie een paar dagen op Ello ronddwaalt ervaart hele nieuwe dimensies van vergane glorie. Zoektermen die alleen resultaten opleveren van negen tot twaalf maanden oud, de hoogtijdagen van het platform. Een eindeloos aantal posts van optimistische achterblijvers die elk maar een paar keer zijn bekeken.

Snel wordt duidelijk waarom de hordes die in Ello een alternatief voor Facebook zagen het netwerk even massaal weer verlieten. Waar is de knop ’send x a message’? Waarom verdwijnt een privébericht plotseling en waar is de melding als iemand heeft geantwoord op een reactie?

ello screendumpHet probleem van Ello is dat het sociale aspect van dit sociale netwerk moeilijk onder de knie te krijgen is. De meeste posts op Ello krijgen nauwelijks reacties, discussies zijn zeldzaam. Daar is ook een andere verklaring voor dan gebrekkige techniek. Nadat de meute verdween werd Ello overgenomen door fotografen, kunstenaars en designers die zich helemaal thuisvoelen bij de schermbrede afbeeldingen en het spartaanse, bijna museale design van de site. Zij gebruiken Ello om hun werk te laten zien en zijn niet geïnteresseerd in het gekwebbel dat zoveel andere sociale platforms kenmerkt.

Lekker rustig

Uiteindelijk lukt het contact te leggen met een paar ervaren Ello’ers en dan begint de site zich te openen. Zij ervaren de rust op de site als iets positiefs. Fotograaf Erik Schepers schrijft:

Ik heb met weinig mensen contact op Ello. Ik volg een aantal mensen en daar heb ik interactie mee. Het is een heel vriendelijk en oprecht netwerk. Er is weinig opdringerig gedrag, en er zijn niet veel mensen die ontzettend veel volgen en liken in de hoop dat ze daarmee aandacht krijgen.

Componist en sounddesigner ferrie = differentieel:

Ello is voor mij een oase van creativiteit zonder de hijgerige-meningen-uiten zoals je dat op FB en twitter tegenkomt

Maar het kan ook best saai zijn op Ello, schrijft illustrator Peter Koene:

Het mist dat rommelige mengsel van van alles en nog wat door elkaar dat Facebook biedt, die ernst en flauwekul door elkaar.

Hechte gemeenschap

Even doorzetten en Ello blijkt een inspirerende speeltuin voor kunstenaars.  Volg de juiste mensen en je krijgt dagelijks de meest adembenemende beelden voorgeschoteld. Overkom het communicatieprobleem en je ontmoet leuke, creatieve mensen.

Misschien hebben ze op Facebook een groter bereik, vertellen de Ello’ers, maar hier zijn ze in gezelschap van gelijkgestemden. Sommigen hebben zelfs opdrachten en samenwerkingsprojecten aan het netwerk overgehouden. Dan worden oprichters van het netwerk, Paul Budnitz en Todd Berger uit Vermont, uitgenodigd om mee te kletsen. Kijken wat ze te zeggen hebben. Ze maken een paar opmerkingen over de landschapsfoto’s van Peter Moors uit het Zuid-Limburgse Vijlen. Zo klein en hecht is deze gemeenschap dus. Alsof Mark Zuckerberg even komt vragen hoe het met je gaat.