Ivoorkust kiest voor stabiliteit en voorspoed

Vijf jaar geleden ontaardden verkiezingen in het West-Afrikaanse Ivoorkust in een burgeroorlog. Een vreedzame stembusgang nu houdt het land op het pad van economische groei.

Technocraat Ouattara bracht het vertrouwen in Ivoorkust terug

Zittend president Alassane Ouattara van Ivoorkust heeft de verkiezingen van afgelopen zondag in zijn land met grote overmacht gewonnen. Hij kreeg 83 procent van de stemmen, tegenover 9 procent voor zijn opponent Pascal Affi N’Guessan.

De uitslag toont aan dat het West-Afrikaanse Ivoorkust (ruim 23 miljoen inwoners) heeft gekozen voor stabiliteit, na de burgeroorlog die vijf jaar geleden uitbrak rond de stembusgang. De campagnes en ook de verkiezingsdag zelf verliepen deze keer vreedzaam en zonder frauduleuze ingrepen.

Met zijn zege wordt Ouattara (73) beloond voor het forse herstel dat Ivoorkust de afgelopen jaren heeft ingezet. Vooral dankzij grote buitenlandse investeringen ging de economie na jaren van regressie weer groeien, tot momenteel 9 procent, en kon Ouattara grote infrastructurele projecten starten. Het geweldloze verloop van de verkiezingen zal de investeerders extra vertrouwen geven.

Uitblinker in West-Afrika

Ivoorkust blonk in Franstalig West-Afrika traditioneel uit wegens politieke rust en economische vooruitgang, deels het gevolg van de zeer nauwe relatie met het voormalige koloniale moederland. Aan die voorspoed kwam in 1993 een einde met de dood van Félix Houphouët-Boigny, de vader des vaderlands. Politieke ruzies over macht en nationaliteit – eenderde van de bevolking is immigrant – cumuleerden in twee rondes van burgeroorlog. De positie van de in buurland Burkina Faso geboren Ouattara speelde een grote rol bij deze controverses.

De verkiezingen van 2010 leidden tot bittere strijd in de economische hoofdstad Abidjan, waarbij 3.000 doden vielen. Inwoners konden wekenlang hun huizen niet uit omdat duizenden militiestrijders de bevolking terroriseerden en massaslachtingen uitvoerden. Ouattara’s rivaal Laurent Gbagbo had met de uitslag gesjoemeld en pas na militaire interventie van Franse soldaten gaf hij zijn gestolen presidentschap op. Hij zit nu gevangen bij het Internationale Strafhof in Den Haag op beschuldiging van misdaden tegen de menselijkheid.

Het aanzien van Ivoorkust lag na de burgeroorlog aan duigen, tienduizenden kleine Franse en Libanese ondernemers waren gevlucht en de eens talrijke buitenlandse investeerders lieten het afweten.

De technocraat Ouattara bleek de ideale man om het vertrouwen terug te winnen. Hij werkte eerder bij het Internationaal Monetair Fonds en was hoofd van de Bank van West-Afrikaanse Staten (BCEAO). Hij en zijn medewerkers onderhouden goede connecties in de internationale financiële en zakenwereld en met die connecties lokten ze veel buitenlands kapitaal terug naar Ivoorkust. De contacten zorgden ook voor een goed gevulde kas voor Ouattara om campagne te voeren.

Vrees is niet helemaal weg

Hoewel er na 2011 geen heksenjacht plaatsvond op aanhangers van Gbagbo valt er volgen critici wel het nodige af te dingen op Ouattara’s beleid van verzoening. Bij de rehabilitatie van de duizenden ex-militaire strijders hadden de aanhangers van Ouattara een streepje voor.

Onder Gbagbo’s aanhangers heerst wrok dat hun leider als enige schuldige wordt aangewezen van de moordpartijen tijdens de burgerstrijd en zij weigerden mee te doen aan verkiezingen zolang hun Gbagbo in Den Haag gevangen zit. In pro-Gbagbo-woonwijken van Abidjan kwamen maar weinig kiezers opdagen. De opkomst bij de verkiezingen lag rond de 55 procent, in 2010 was dat rond de 80 procent. Dat toont dat de vrees voor geweld bij veel Ivorianen nog niet is verdwenen.