Brieven

Ik heb nog veel vragen

Paul Scheffer ageert tegen een ‘welkomstcultuur zonder grenzen’ (24/10).

Hij hekelt ‘het onvermogen in weldenkende kring om over de morele betekenis van grenzen na te denken’. De ellende begint al bij de beelden van ontredderde mensen. Zij maken ons bekommerd. Ze leveren een ‘ethiek van het slechte geweten’. Met als gevolg morele verplichting uit verlegenheid of gelatenheid.

Welnu, in plaats van een vluchtige gevoelsmoraal ‘die zich niet bekommert om de gevolgen’ pleit Scheffer voor terughoudendheid en doordenken.

Zijn pleidooi voor een duurzame verantwoordelijkheidsethiek is verhelderend, maar roept ook nieuwe vragen op. Komt elke bekommerdheid voort uit een slecht geweten? Nee toch.

Een andere vraag betreft Scheffers haveloze vluchtelingen die ‘uitdrukking’ zijn van ‘conflicten die maatschappelijke en politieke oorzaken hebben’.

Zijn niet alle vluchtelingen hiervan een uitdrukking? Waarom dan deze toevoeging? En waarom het onderscheid tussen onveiligheid en uitzichtloosheid? Kwestie van calculeren?

Ik heb meer vragen, maar volsta met deze: waartoe is dit essay bedoeld? Voor het publieke debat? Voor het beteugelen van ‘schuimbekkende buurtbewoners’, het onschadelijk maken van mensen met een ‘autoritaire inslag’?

Verwacht Scheffer dat de redding alleen kan komen vanuit ‘weldenkende kring’?

Jonathan Holslag

Spreek de gelovigen aan

Met de inhoud van Jonathan Holslags bijdrage (26/10) ben ik het grotendeels eens. Ik vind wel dat gelovigen vaak niet echt meedoen omdat ze zich richten op het eeuwige leven. Zij mogen dus ook meer worden aangesproken op deelname en reflectie.

Ankie Driessen, Den Haag

Correcties en aanvullingen

Grafiek in bijlage

In de special over onderzoeksgeld zit in een van de grafieken (op W8, onderzoeksinzet wetenschappelijk personeel) een fout. Het onderste, donkerrode vlak representeert de eerste geldstroom, oranje de tweede en geel de derde.