35

Ellen Deckwitz kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag.

Op de lijst van een of andere overheidsinstantie, hun namen

met een x ervoor. De lusteloosheid van de hemel,

haast een organisme. Maar die jongens

dromen dat ze televisies zijn

ze kennen de vervoegingen niet

praesens, perfectum, futurum futurum

exactum om een lamp op de muur te richten

– het naakte lijf dik van de slaap –

en te schaduwboksen.