Hoe een baldadig bobofeestje een wereldcrisis ontketent

In Fresh Young Gods smelten de films The Hangover en The Wolf of Wall Street samen tot het einde van de wereld. Met BAM, brengt De Warme Winkel een ode aan de Russische absurdist Daniil Charms, maar dan zonder gekte.

Als Turkije straks Syrië binnenvalt, weten we nu de ware toedracht. In Fresh Young Gods schetst theaterauteur Joeri Vos een ingenieuze complottheorie waarin jonge topmannen van Shell met een faux pas in Rotterdam en een afterparty in Dubai een kettingreactie in gang zetten. Op de Facebookberichten van hun baldadigheden volgen woedende mensenmassa’s, kelderende beurzen, een energiecrisis en uiteindelijk zelfs een oorlog.

In de regie van Eric de Vroedt zien we op het toneel flitsen van het bewuste partijtje in Dubai. In een luxe penthouse laven Shell-, bank- en overheidsbobo’s zich aan drank, drugs en vrouwen. Ze voelen zich onaantastbaar, en als ze ’s ochtends met een kater in totale chaos ontwaken, heiligt het doel – herstel – alle middelen.

De aanbevelende pr-oneliner „The Hangover meets The Wolf of Wall Street” is treffend. De Vroedt verwerkte zelfs directe (beeld)citaten uit beide films. Terwijl hij eerder werk weleens onnodig lang bleef rekken, heeft deze voorstelling een prettig, snel tempo. Het uitbundige spel op de vloer wordt afgewisseld met een docudrama op scherm, waarin overlevenden in 2024 terugkijken op het drama uit 2015. Die reconstructie is griezelig echt en ernstig. De complottheorie is vergezocht (rollen voor CIA, ECB, Obama, Russische maffia, Joodse lobby én IS) maar sommige verbanden klinken best aannemelijk. Vooral doordat Joeri Vos gebruikmaakt van echte personen, gebeurtenissen en mechanismen.

De betrokkenen vervatten de gebeurtenissen elk in een eigen verhaal, en net als bij de bankencrisis lijken de hoofdrolspelers aan straf te ontkomen. „Jullie zijn van teflon. Alles glijdt van jullie af”, zegt de ECB-medewerker tegen Shell-topman Van Beurden jr. De enige die negen jaar later nog in de cel zit, is een Oekraïense call girl.

De enige gemene deler is dat alle personages blijven geloven in hun eigen goede intenties. Vos schreef deze tekst dan ook als tweede deel van zijn satirische drieluik Goede Bedoelingen, over diverse ‘wereldverbeterende ideeën’. In deel 3 zijn politiek en media aan de beurt. Spannend.