31ste aan rek? Epke is al blij dat hij niet gevallen is

Epke Zonderland beleefde na een miserabele voorbereiding een pijnlijke avond. Was zijn deelname wel verantwoord?

Wellicht had Epke Zonderland tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden. Door thuis te blijven was de veelvoudige turnkampioen een afgang bespaard gebleven op de WK in Glasgow. Maar alle slechte voortekenen ten spijt ging de rekspecialist toch, om gisteravond het bange vermoeden bevestigd te krijgen dat de Olympische Spelen alleen via een omleidingsroute nog haalbaar zijn.

Een turner kan zich in de aanloop naar de WK geen zware duimblessure en hersenschudding permitteren. Diep in zijn hart wist geneeskundestudent Zonderland dat wel, maar gisteravond werd hij er in de landenwedstrijd nog eens keihard mee geconfronteerd. De Europees, wereld- en olympisch kampioen aan rek kon de Nederlandse mannen niet aan een plaats in de topacht helpen, waardoor de ploeg rechtstreekse plaatsing voor ‘Rio 2016’ misliep.

Pijnlijker voor Zonderland was het missen van de finale aan rek, het toestel waarop hij al vijf jaar domineert. De turner bleef gisteravond ver van zijn gebruikelijke niveau verwijderd en eindigde beschamend als 31ste.

Dat was het gevolg van een slordige rekoefening, wat weer het gevolg was van een miserabele voorbereiding. De gekwetste duim en de hersenschudding beperkten zijn aanloop naar de WK tot een vijftal weken, waar minimaal vier maanden gewenst zijn.

Het mislopen van de rekfinale impliceert dat Zonderland zich niet individueel voor de Spelen kan plaatsen. Daarvoor had hij in Glasgow een medaille op dat toestel moeten winnen.

Hij is nu aangewezen op de herkansing met het team, eind april op het olympisch kwalificatietoernooi in Rio de Janeiro. Of, in geval daar de eerste vier niet wordt bereikt, op de toewijzing van één aanwijsplek waarop Nederland hoe dan ook recht heeft.

Zonderland legde zich gisteravond snel bij de bittere realiteit neer. „Als je twee maanden op je kont hebt gezeten kom je kracht tekort, vooral bij de vluchtelementen. Je hoopt ondanks alles iets extra’s te kunnen, maar dat lukte gewoon niet. Achteraf ben ik blij dat ik niet ben gevallen, want daar was ik een paar keer dichtbij.”

Diep in zijn achterhoofd, erkende Zonderland gisteravond, had hij met een rampscenario rekening gehouden. Dan is de uitkomst ook makkelijk te accepteren. „Want een paar weken geleden vreesde ik nog voor deelname aan de WK. Ik heb sterk getwijfeld.”

Zijn verborgen gevoelens roepen de vraag op of de technische staf niet had moeten ingrijpen. Hadden bondscoach Mitch Fenner en Zonderlands trainer Daniel Knibbeler niet moeten zeggen: Epke, alles goed en wel, we hebben je hard nodig, maar als de voorbereiding niet honderd procent is geweest, is het verstandiger je thuis te laten en te mikken op plaatsing met het team bij het olympisch kwalificatietoernooi in Rio de Janeiro.

Net als Zonderland waren de coaches vermoedelijk verblind door hoop. Hoop op snel herstel van Nederlands succesvolste turner. Want de belangen waren groot. De turners willen als team naar de Spelen en dat doel had in Glasgow gerealiseerd kunnen worden. Sportief geredeneerd mocht Zonderland eigenlijk niet ontbreken.

Uiteindelijk was het medisch misschien verantwoord Zonderland te laten turnen, ook al stak de hoofdpijn – waar hij normaliter nooit last van heeft – bij zware inspanningen steeds weer de kop op. Maar was het sportief wel verstandig? Alle signalen wezen erop dat Zonderland ver van zijn topniveau was verwijderd.

Achteraf is te concluderen dat Zonderland nauwelijks van meerwaarde voor de teamprestatie is geweest en hij persoonlijk met een desillusie is opgezadeld. Zijn ervaring zal de turner er bovenop helpen, maar er is iets te veel gesold met persoonlijke belangen.