Zijn laatste kans op eeuwige roem

Nieuw-Zeeland moest diep gaan om in de halve finale Zuid-Afrika te verslaan. Het lukte, dankzij een getergde veteraan.

Dan Carter (links) was zaterdag cruciaal voor Nieuw-Zeeland in de halve finale tegen Zuid-Afrika. Foto FRANCK FIFE/AFP

Zo vaak gebeurt het niet dat de All Blacks, alom geprezen als het beste rugbyteam ter wereld, onder druk staan. De spelers van Nieuw-Zeeland hebben zoveel kwaliteit, zijn vaak zoveel sneller, sterker, technisch begaafder dan hun tegenstanders, dat noodgrepen eigenlijk niet tot hun repertoire behoren. Ze hoeven het simpelweg nooit in te zetten. Maar zaterdag is dat anders tegen Zuid-Afrika.

De All Blacks staan met een man minder omdat Jerome Kaino na een domme overtreding – hij trapt de bal opzettelijk weg – voor tien minuten naar de sin bin is verwezen. En de Springbokken blijven de penalty’s die ze krijgen maar benutten. Bij rust staat het 12-7 in het voordeel van Zuid-Afrika. De All Blacks staan onder druk en hoewel het team – natuurlijk ook door die even theatrale als angstaanjagende haka (traditionele krijgsdans) bij aanvang van iedere wedstrijd – niet overkomt als een sportploeg die gauw bezwijkt, is het vaker gebeurd dat de machine stokt als het er echt om gaat, als ze weten dat het hele rugbygekke land rekent op winst. Het team geldt op een WK altijd als favoriet, maar won pas twee van de zeven wereldtitels.

Maar dit jaar staat er een completere ploeg, een team dat zich als een leguaan aanpast aan de omstandigheden, met spelers die nu op het absolute hoogtepunt van hun carrière zijn en spelers voor wie dit WK een laatste kans op roem is. Het meest treffende voorbeeld daarvan: routinier Dan Carter.

Je ziet dat hij en hij alleen weet wat er in de volgende tien seconden gaat gebeuren in het volle Twickenham-stadion in Londen. De wedstrijd is 46 minuten oud, Carter krijgt de bal van rechts aangespeeld en kijkt een fractie – het is nog geen halve seconde. De afstand die de bal moet overbruggen is zeker dertig meter en er staan zes Zuid-Afrikanen van twee meter lang en honderd kilo zwaar op een meter of vijf. Geen aanloop, maar een stap opzij, hij draait zijn rechterschouder naar binnen, verkleint daarmee de afstand die de bal moet stuiteren tot centimeters en haalt dan uit met zijn linkerbeen, het bovenlichaam totaal in balans door de armen als een adelaar te spreiden. De drop kick evolueert in een drop goal (3 punten). Het is het kantelpunt tijdens deze halve finale.

Best betaalde rugbyspeler

Invaller Beauden Barrett, koud drie minuten in het veld, maakt snel daarna zijn tweede try van dit WK en als Carter de All Blacks vervolgens naar 12-17 schiet, is het verschil gemaakt. In de regenachtige slotminuten komt Zuid-Afrika nog wel dichtbij (tot 18-20), maar steeds is daar Dan Carter die na een gemiste penalty in de eerste helft tot op het bot getergd lijkt en de All Blacks bij de hand neemt.

Carter, 33 jaar, speelt zijn laatste WK. Hij tekende eind vorig jaar bij Racing Métro in Parijs, waar hij met een geschat jaarsalaris van ruim twee miljoen euro ’s werelds best betaalde rugbyspeler wordt.

Komende zaterdag, als Nieuw-Zeeland en Australië (dat team won gisteren als verwacht van Argentinië) na de finale van het WK cricket eerder dit jaar opnieuw de degens kruisen, staat hij pas voor het eerst in zijn lange carrière in de finale van een WK rugby, scherper dan ooit.