Column

Derde seizoen Heel Holland Bakt minder sterk dan eerste twee

Sarena Solari wint Heel Holland Bakt (MAX).

Aan de kijkcijfers (2,8 miljoen gisteravond voor de finale) merk je het nog niet, maar het derde seizoen van Heel Holland Bakt (Omroep MAX) was minder sterk dan de eerste twee.

Voor een belangrijk deel valt het verschil te verklaren uit het relatief fletse karakter van de deelnemers. Winnares Sarena Solari, een dertigjarige communicatieadviseur uit Muntendam, was de kittigste van het stel, met een tegendraads gevoel voor humor, maar miste het culinair charisma van de eerdere winnaars Rutger van den Broek en Menno de Koning, van wie je nog wel eens een kookboek zou willen lezen.

Voor het eerst stonden er alleen drie vrouwen in de finale, en ook al is thuis taarten bakken traditioneel geen mannenwerk in Nederland, voelde dat toch een beetje vreemd. Sarena mocht dan volgens presentatrice Martine Bijl „Groningse nuchterheid combineren met Italiaanse passie”, je zag daar betrekkelijk weinig van terug. Het flegma van haar laatste twee tegenstanders maakte hen nog minder memorabel. Van Farida zullen we vooral de berusting op een cruciaal moment in de finale onthouden en van Martine de permanente signalen in de lichaamstaal dat ze eigenlijk niet mag bestaan.

Desondanks moet het tot een goed einde brengen van een macaron („krokant van buiten, taai van binnen en met een mooi voetje”, volgens meester-patissier Robèrt van Beckhoven) een aanzienlijke prestatie betekenen.

Het lijkt ook wel of de niet altijd even navolgbare jurering door kookboekenschrijfster Janny van der Heijden en de strenge Van Beckhoven eigenzinnigheid eerder bestraft dan beloont. Vooral de laatste heeft uitgesproken ideeën over hoe het wel en niet moet. Als je besluit geen kookschuim te gebruiken, dan kun je niet spreken van een macaron. Ook is hij zo geobsedeerd door „netjes werken” als een leraar op een ambachtsschool. Vaders hebben dat wel vaker, als ze bij voorbeeld gevraagd wordt wat ze van de jurk van moeder vinden: „Keurig!” is dan nogal eens het hoogst haalbare.

Naast de normatieve Robèrt en de grotendeels gedweeë kandidaten bezorgt presentatrice Martine Bijl het programma een opstandige ziel. Hoe essentieel haar ondeugendheid is, bleek in de finale, toen de ironische voice-over nogal schools ingesproken werd door invalster Janny. Na de hersenbloeding van Bijl aan het eind van de opnameperiode, was die daar zelf immers niet toe in staat.

Dat vormt een andere kwetsbaarheid van grote televisiehits, die maanden tevoren opgenomen worden. Je moet alle deelnemers, medewerkers en hun naasten zo africhten dat ze geen enkele mededeling doen over het spelverloop, vaak op straffe van forse boeteclausules. Maar dan nog kun je niet verhinderen dat de wereld soms ingrijpend verandert in de tussentijd. Er trad eens een kandidaat op in de quiz Met Het Mes Op Tafel die ten tijde van de uitzending allang overleden was. In overleg met de familie werd slechts een titeltje toegevoegd.

Goeie, spannende televisie is live, of hooguit een halve dag oud. Dat inblikken doe je met harde mocca’s en bruidstaarten toch ook niet? En mogen we nu ook weten waarom de meest rebelse kandidaat van dit jaar, uitgever Jaap, zich halsoverkop vrijwillig terugtrok?