We moeten blij zijn dat Erdogan waarde hecht aan democratie en EU

De hervatting van de toetredingsonderhandelingen tussen de EU en Turkije heeft tot ophef geleid. Men lijkt het verschil tussen praten over en daadwerkelijk toetreden niet te snappen. We zouden opgelucht moeten zijn dat Erdogan gesprekken over toetreding tot de EU als tegenprestatie wil voor zijn hulp bij de vluchtelingencrisis. Het laat zien dat hij nog steeds waarde hecht aan de EU, democratie en vrijheid. De gesprekken lopen al sinds 2005. Na tegenstand van EU-lidstaten zijn die tot stilstand gekomen. Een fout. Het vastlopen van de gesprekken heeft in Turkije namelijk geleid tot een weerstand tegen de democratische en mensenrechtelijke hervormingen die voor 2005 zijn doorgevoerd. Erdogan kon daarentegen zijn totalitaire islamisme implementeren en deze rechten uithollen omdat het tegengeluid ongeloofwaardig was geworden. Waarom zou iemand zich als een vrije democraat gedragen als het vrije en democratische Europa consequent blijft volhouden dat hij er nooit bij zal mogen? Tussen praten en toetreding staan niet voor niets de beroemde Copenhagen Criteria. Zolang daar niet aan wordt voldaan, kan Turkije simpelweg nooit bij de EU komen. Het feit dat de onderhandelingen worden gevoerd, betekent echter wel dat er Turkse bereidheid is om opnieuw aan deze eisen te voldoen. Het is naïef om te wachten tot er democratische hervormingen ontstaan voordat de EU de onderhandelingen weer mag hervatten. Geen land is ooit beter geworden van uitsluiting en isolatie.

Voorzitter Jonge Democraten