Ik opereer de hele dag op twee broodjes met pindakaas

Berthe van der Peet (34) is recruiter voor ABN Amro, haar man Donald (45) is slokdarm- en maagchirurg, „Ik heb nog wat hobby’s zoals middenrifbreuken.”

Berthe: „Emilie staat ’s avonds bij de deur. Als de autolampjes dichtbij komen – is ze net een hondje.”

Berthe: „Een collega vroeg: hoe gaat het met je liefdesleven? Ik was toen dertig en zei: het is weer mis. Is Donald niet iets voor jou, vroeg zij, die is net gescheiden. Toen zijn we gaan mailen en om de hoek een keer gaan wandelen op het strand. Dat is helemaal niet zo lang geleden.”

Donald: „Vier jaar. We kwamen elkaar tegen toen jij een project deed in VUmc, maar pas na mijn scheiding hebben we elkaar leren kennen.”

Berthe: „Twee jaar geleden zijn we getrouwd. Als je allebei al relaties hebt gehad, weet je heel snel, is het goed of niet.”

Donald: „Om de week in het weekend hebben we hier vier kids rondlopen. Ik heb nog drie kinderen uit een eerder huwelijk, twee jongens en een meisje.”

Berthe: „Het was wel heftig in het begin als jonge vrouw. Je gaat een avontuur aan. De geboorte van Emilie heeft ons echt met elkaar verbonden. Eerst was ik gewoon Berthe, de nieuwe vriendin van papa. Maar toen Emilie geboren werd, was het ook hun zusje.”

Graag pianospelen

Donald: „Mijn oudste zoon vond eerst chirurg worden wel leuk. Nu zegt hij, je bent zo vaak weg, je kunt beter je eigen bedrijf beginnen.”

Berthe: „Tijdens mijn zwangerschap merkte ik dat er heel veel op je afkomt. Er ontbrak een website waar je terechtkunt voor duurzame of kleinschalig gemaakte producten. Er is veel aan kleertjes, voeding, of spul dat je op de babyhuid smeert, maar het staat niet op één plek. Ik dacht: ik breng het bij elkaar. Het uitgangspunt is: bewust stilstaan bij zwangerschap, geboorte en kraamtijd.”

Donald: „Ik ben slokdarm- en maagchirurg en behandel mensen met slokdarm- en maagkanker. Dan heb ik nog wat hobby’s zoals middenrifbreuken. Maar de meeste patiënten hebben kanker, ongeveer 80 procent. Veel mensen overlijden hieraan. De behandeling en begeleiding is erg intensief. Om fit te blijven probeer ik twee tot drie keer per week hard te lopen. Liefst ’s ochtends. Ik speel graag piano, Bach en Händel, en lees graag.”

Berthe: „Muziek is heel belangrijk. We zijn hier ook gaan wonen om veel buiten te zijn. Als je even de natuur ingaat, laad je zo snel op. Daarachter zijn de duinen.”

‘s Avonds een oksellauwe kroket

Donald: „Om kwart voor acht hebben we overdracht, maar ik wil echt rond zeven uur in het ziekenhuis zijn. Anders loop je achter de feiten aan. Dan ga ik langs de patiënt die ik moet opereren en regel ik alles met de anesthesist. Op dinsdag hoop ik rond negen uur te beginnen met de operatie. Afhankelijk van hoe ingewikkeld het is zijn we om één uur klaar, of pas om drie, vier uur. Lunchen doen we niet. Soms stap ik er even tussenuit om koffie te drinken. Ik eet twee boterhammen met pindakaas als ontbijt. That’s it. Je zit vaak in een bepaalde flow. Maar ik denk niet dat ik per se harder werk dan Berthe. Het is gewoon anders.”

Berthe: „Ik denk dat je twee à drie avonden in de week besprekingen hebt.”

Donald: „Werkgroep zus, werkgroep zo. Ik houd erg van filosofie, maar tijd voor reflectie, daar kom je bijna niet aan toe overdag. We kunnen het werk niet even stilleggen met zijn allen.”

Berthe: „Ik heb veel bedrijven gezien en ik ken geen andere beroepsgroep waar de core business – patiëntenzorg – en beleid zo gescheiden zijn. Dat laatste moet allemaal in de avond.”

Donald: „Als je mazzel hebt ben je een keer om half zeven thuis. Vaak zijn er ’s avonds besprekingen en kom je je collega’s in Utrecht weer tegen boven zo’n oksellauwe kroket. Eén keer per week heb ik dienst en regelmatig nog een weekenddag. Twee weken geleden kwam ik vrijdagochtend terug uit Leipzig, zat ik vrijdagavond in het vliegtuig naar Athene en ging ik daarna vrijwel meteen door naar Lausanne om te opereren. Dit moet wel je passie zijn, anders houd je het niet vol.”

De saaie zaterdagboodschappen

Berthe: „Emilie staat ’s avonds bij de deur. Als de autolampjes dichtbij komen – is ze net een hondje. Gaat ze zo kwispelen. ‘Ieeeeeee’. Heel lief, dan is ze zo blij. Zij eet even wat met ons mee of ik breng haar naar bed. Daarna ga ik weer aan het werk. Blogs schrijven. Want er is altijd wel wat te schrijven: er zijn nieuwe luiers, rompertjes of er is een nieuwe praktijk open. Ik kan het ook wel heel moeilijk loslaten, het is mijn kind.”

Donald: „Jij werkt elke avond aan je site.”

Berthe: „Ja, of ik ga naar pilates of Mom in Balance – sport voor moeders.”

Donald: „In het weekend haal ik dingen die ik lekker vind. Worsten bij de slager, kaas bij de kaasboer, je kent het wel.”

Berthe: „Ik doe de grote, saaie boodschappen op zaterdagmiddag voor de hele week. Wasmiddel, wc-papier. Jij gaat ’s ochtends met Emilie al die leuke winkeltjes in Bloemendaal af.”

Donald: „Dan krijgt ze een broodje bij de bakker. In het weekend kook ik vaak. Alleen wij verschillen in wat we lekker vinden.”

Berthe: „O, jee.”

Donald: „Ik houd van aardappels-vlees-groente.”

Berthe: „Echt Hollandse kost.”

Donald: „Zij maakt couscoussalade en dan kan ik een uur later gaan zoeken wat er nog meer te eten is in huis.”

Berthe: „Nu hebben we meer een middenweg gevonden. In het weekend ga jij naar de slager en haal je echt een grote lap vlees, dan eten we dat. Gelukkig vinden de kinderen het allemaal heel lekker.”