Sandra Smallenburg

Sandra Smallenburg (1973) schrijft sinds 1997 voor NRC over kunst. Van alle reizen die ze als kunstverslaggever heeft gemaakt – ze reisde onder meer door de Oezbeekse woestijn voor een verhaal over de Zijderoute – heeft het bezoek aan Brazilië voor deze DeLUXE de grootste indruk op haar gemaakt. „Wanneer kom je nou in een favela?”, zegt ze.

De wereldberoemde Braziliaanse kunstenaar Paulo Nazareth (zijn werk was te zien op biënnales in Benin, Venetië en Lyon) gaf haar een rondleiding door Veneza, een favela ten noordwesten van de miljoenenstad Belo Horizonte. In deze buurt, waar de straatnamen met krijt op de muren geschreven staan, bezocht Smallenburg een bijzondere galerie: in een voormalig krot toont Nazareth het werk van bevriende kunstenaars. Zo is daar, op de hoogste heuvel van de wijk, een parallelle biënnale bezig (gelijktijdig met die in Venetië), voor de inwoners van de favela. „Nog nooit ben ik ergens zo warm ontvangen”, zegt Smallenburg. „Overal moesten we blijven eten en bier drinken. Een vrouw van een lunchtentje vond het vreselijk dat ze niets speciaals in huis had voor een vegetariër. Ik moest beloven de volgende dag terug te komen.”

Van Smallenburg zelf is nu, tot 3 januari 2016, de tentoonstelling Expeditie land art te zien in Kunsthal Kade in Amersfoort. Het is een visueel verslag bij haar roadtrip langs landschapskunst in Amerika, Groot-Brittannië en Nederland, waarover ze ook een boek schreef. Het voelt vreemd, zegt Smallenburg, om nu niet de recensent te zijn, „maar de tentoonstellingsmaker die zijn nek uitsteekt”. „Al smaakt het wel naar meer.”