Vooraf een paar honderd miljoen ophalen, voor de zekerheid

ABN Amro sluit mogelijk vóór de beursgang een deal met grote beleggers. Doel: het risico verkleinen.

Foto PEter Hilz

Een greep uit de zorgen van een beursgangteam: wat als we geen goede prijs krijgen voor de aandelen? Stel dat we ze niet allemaal kwijtraken? Wat als de koers meteen instort? Hoe meer geld ze moeten ophalen, hoe groter de risico’s. Hoe grilliger de beurzen, hoe meer ongerustheid.

Volgende maand gaat ABN Amro naar verwachting naar de beurs. De beursgang geeft veel redenen voor nervositeit: het is een extreem grote beursgang en de beurzen zijn de laatste maanden instabiel, door de economische onrust in China. Verkeerde timing kan een hoop geld kosten.

En daar komt de politieke druk nog bij: het beursgangteam moet zoveel mogelijk zien terug te halen van de 22 miljard die de redding van ABN Amro in 2008 de staat volgens minister Dijsselbloem (Financiën, PvdA) heeft gekost. Daarom zijn strategieën die de kans op succes vergroten, welkom. Eén daarvan is om met een paar grote beleggers al vóór de beursgang af te spreken dat ze een grote pluk aandelen kopen. Dat verlaagt het risico op mislukking – een deel van de aandelen is een bedrijf alvast kwijt. En het is goede reclame als grote beleggers met een goede reputatie zeggen dat ze meedoen. ‘Daar moeten we bij zijn’, kunnen anderen dan denken.

Het is een strategie die niet vaak wordt gevolgd, maar wel een die ABN Amro overweegt, zeggen betrokkenen bij het verkoopproces. Een zoektocht naar beleggers die zich al vroeg willen committeren – cornerstone investors in jargon – is nog best ingewikkeld. Lang niet iedereen is geschikt.

Niet met Jan en alleman in zee

Om te beginnen moeten zij een paar honderd miljoen beschikbaar hebben. ABN Amro haalt naar verwachting tussen de 3 miljard en 4,5 miljard euro op. Een toezegging van een paar miljoen schiet dus niet erg op. En het moeten partijen met een goede naam zijn. Dat geldt voor elke beursgang, maar in het bijzonder voor ABN Amro. De staat kan niet zomaar „met jan en alleman” in zee gaan, zegt een ingewijde. Dus: zeer waarschijnlijk geen agressief hedgefonds of investeerder die geen jaarverslagen publiceert en van wie onduidelijk is waar het geld vandaan komt.

Verder is het fijn als de belegger voor de langere termijn wil meedoen, meestal minimaal een paar jaar. Een cornerstone investor die zijn enorme belang kort na de beursgang weer verkoopt, doet meer kwaad dan goed. Soms wordt van tevoren dan ook vastgelegd hoelang zo’n vroege investeerder zijn aandelenbelang ten minste moet behouden.

Aziatische partijen

Geen van de bedrijven die dit jaar in Nederland naar de beurs gingen, bond vooraf grote beleggers aan zich. Vorig jaar gebeurde dat wel. Toen regelde verzekeraar Nationale-Nederlanden een akkoord met drie grote Aziatische partijen: Temasek en SeaTown uit Singapore en RRJ Capital uit Hongkong.

Gedrieën namen die een belang van omgerekend 1,3 miljard euro – een substantieel deel van de 8 miljard die Nationale-Nederlanden bij zijn beursintroductie waard was. Ook voor ABN Amro zouden die Aziatische partijen opties kunnen zijn. Net als enkele grote investeringsfondsen uit Dubai en Qatar, zeggen zakenbankiers. Daar zitten ook partijen die vaker cornerstones zijn. Verder zijn partijen uit de VS en Europa een mogelijkheid, zoals de grote belegger BlackRock in 2011 cornerstone investor was bij de beursgang van grondstoffenhandelaar Glencore.

Verleiden met korting

Het beursgangteam van ABN Amro stelt allerlei voorwaarden, maar de investeerder moet er natuurlijk ook beter van worden. Een korting geven is een eenvoudige manier. Dat deed bijvoorbeeld Nationale-Nederlanden. Maar ABN Amro kan niet zomaar korting geven.

Dijsselbloem zei in juni in de Tweede Kamer dat ook vroege beleggers „de gewone introductieprijs” moeten betalen. Hoewel Dijsselbloem erkende dat zulke beleggers „het vertrouwen” kunnen vergroten, zei hij ook dat de aandelen ABN Amro „niet tegen een discountprijs” worden verkocht.

Maar korting is niet de enige trekker. Ander voordeel voor een investeerder is de garantie dat hij precies het aantal aandelen krijgt dat hij wil. Dat geldt niet voor de rest. „Wie afwacht wat hem wordt toegewezen, loopt het risico dat hij minder krijgt dan hij wilde”, zegt een betrokkene. Dat voordeel gaat alleen op bij veel vraag naar aandelen.

Als een beurskandidaat cornerstone investors heeft gevonden, maakt die dat vaak een paar weken voor de beursgang bekend. Soms in een persbericht, zoals Nationale-Nederlanden deed. En soms alleen in het prospectus, het document met informatie voor potentiële beleggers.

ABN Amro zou in de komende dagen of weken al met zo’n bericht naar buiten kunnen komen – als er een deal is én de de bank inderdaad volgende maand naar de beurs gaat. Dan wordt duidelijk of zij een geschikte partij heeft kunnen vinden die haar beursgang mede een succes moet maken, en zo ja welke.