Verwacht soberheid, schreef Dijkhoff aan asielzoekers

NRC vroeg de lezers: wat zou u aan de vluchtelingen willen schrijven?

Brief van een vluchteling

Ik geloofde ooit in een Syrisch spreekwoord: ‘Liefde bouwt op, haat breekt af’. Hoe gedraag je je als je genegenheid krijgt en het gevoel hebt dat je erbij hoort? En hoe gedraag je je als je neerbuigendheid en haat in de ogen van de ander ziet? Ik woon nu in een asielzoekerscentrum in Schalkhaar en vroeg aan een aantal vluchtelingen waarom ze voor Nederland kozen. Het antwoord was steeds hetzelfde: Nederland staat bekend om zijn relatief snelle procedures en om de aardige, open mentaliteit. En dat betekent veel voor mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en waanzin.

Vluchteling zijn betekent verloren zijn. Wat we verloren is onze hoop in de wereld die we achter ons gelaten hebben. We vluchtten uit een gisteren van dood en tranen op zoek naar een beter morgen. Vluchteling zijn betekent het hebben van dromen.

Veel Syriërs hebben hun huis verkocht voor de Europese droom. En dat beeld van Europa klopt natuurlijk niet met de werkelijkheid. Maar we zijn verbijsterd over wat we nu ervaren. Want niemand houdt ervan om op de schopstoel te zitten. Bedenk: tot voor kort leefden we vrijwel allemaal in relatieve welvaart. Het doet pijn om dan als dief van de Europese economie neergezet te worden.

En hoe anders begon onze reis. Hoe enthousiast waren we toen we Europa binnenkwamen. En hoe snel werd dat enthousiasme de bodem ingeslagen. Het eindeloze wachten in het asielzoekerscentrum maakt ons wanhopig. We voelen ons gemangeld tussen politiek en media, die ons voor hun karretje spannen maar nooit het gesprek met ons aangaan.

De manier waarop wij nu tegemoet getreden worden, maakt niet alleen ons nieuwkomers kapot, maar ook de Nederlandse samenleving.

Mijn vraag aan de Nederlandse regering is dan ook: zoek naar creatieve oplossingen om ons te helpen en geef ons, naast voorzieningen, waar we heel dankbaar voor zijn, alstublieft ook onze waardigheid terug.

Studeerde Engelse literatuur aan de Universiteit van Damascus, deserteerde in 2012 uit het Syrische leger en dook daarna onder. Hij vluchtte via Lesbos naar Europa. In het azc in Schalkhaar wacht Mohammed op een woning. (Deze brief is vertaald door een journaliste die hem en andere Syriërs volgt.)

Het land der succesvolle mensen

U overweegt naar Nederland te komen. Of misschien bent u hier al. U moet weten: Nederland is een geweldig land voor de succesvollen, voor mensen die wat kunnen, voor mensen die vrijheid hoog in het vaandel hebben staan.

Maar kom niet naar Nederland als u heel erg hangt aan uw eigen cultuur. Nederland heeft namelijk lang haar best gedaan een multiculturele samenleving te worden. Dat is een beetje mislukt. Dus als u echt wilt blijven: zo snel mogelijk de taal leren en de cultuur leren begrijpen. Dat laatste is niet heel ingewikkeld: humor, dankbaarheid en respect voor de vrijheid van meningsuiting kunnen u al een goede richting op duwen.

Ik zou u willen adviseren Nederlanders duidelijk te maken dat u uit een oorlogssituatie komt. Dat u wegvlucht voor oorlog en veiligheid zoekt. Ik hoop met heel mijn hart dat er open armen op u wachten. Maar ik heb begrepen dat het een koude tent is zonder privacy.

Sterkte in het Nederland van 2015. Ik weet oprecht niet wat ik in uw schoenen zou doen. Want de vraag die ik mijzelf in mijn donkerste momenten stel is deze: hoe lang is Nederland nog veilig voor mensen zoals u?

Phaedra Werkhoven

Hoe u bij ons moet leven

Ik moet op mijn woorden letten, anders wordt er meteen een bevolkingsgroep boos. Nu u hier toch bent, ondanks onze waarschuwingen, is het nuttig voor u om te weten dat wij Nederlanders alles beter weten. Zelfs hoe u moet leven, vooral als u hier bent. U mag niet tegenspreken, daar hebben wij het alleenrecht op. U moet zich aan ons aanpassen. Wij niet aan u. En uw religie kan maar het beste onzichtbaar en onmerkbaar zijn. Als u dat voor ogen houdt, worden wij wel gelukkig met u.

O.L.E. Jongmans Wateringen

Mijn excuses voor Dijkhoffs brief

Ik bied u mijn excuus aan voor de brief die staatssecretaris Dijkhoff u heeft gestuurd. Hoe kan iemand zo inhumaan schrijven. Dat u in ons land met gemak een half jaar tot een jaar mag wachten op duidelijkheid, gescheiden mag blijven van uw familie en in een vochtige tent mag blijven wonen is voor veel Nederlanders onacceptabel. U bent in het land waar ik (gelukkig) geboren ben, enorm welkom en wij zullen u proberen zo goed mogelijk te helpen en op te vangen. Humaan en met respect na alles wat u heeft meegemaakt!

Ilse Raasing Directeur Stichting Kinderopvang Waterland