Nooit meer boos in drie wetenschappelijke stappen

Neurowetenschappelijk bewezen een einde aan alle woede. Tijdschrift TIME geeft de tips.

Een woedende demonstrant . Foto Jerry Lampen / ANP

Allesverslindende woede komt zelden goed uit, maar voldoende zelfbeheersing om een uitbarsting voor te zijn heeft lang niet iedereen altijd. Voor hen is er gelukkig de neurowetenschap. Het tijdschrift TIME over een strategie om nooit meer uit je slof te schieten in drie academisch verantwoorde stappen.

Stap 1: krop niet op

Woede onderdrukken werkt contraproductief, zegt de wetenschap. Onderzoekers vertelden proefpersonen dat er iets tragisch zou gebeuren, maar dat ze zich niet triest mochten voelen. Een andere groep werd eveneens verteld dat er iets ergs in het verschiet lag, maar kreeg geen gevoelsinstructies. Gevolg: de eerste groep werd ongelukkiger dan de tweede.

Wie boos is maar die gevoelens opkropt, ervaart minder positieve gevoelens terwijl de negatieve gevoelens onveranderd blijven. Je amygdala, het hersengebied verantwoordelijk voor emoties, draait overuren.

Ook degene op wie je boos bent heeft er last van - hij krijgt een hogere bloeddruk en vindt je bovendien minder aardig. Funest voor de relatie op langere termijn. Het wordt nog erger. Omdat je al je wilskracht gebruikt, loop je een grotere kans om destructieve beslissingen te nemen.

Stap 2: nooit afreageren

“Nu zullen sommige zeggen: ‘Ik wist dat ik niets moest opkroppen! Je moet stoom afblazen!’ Fout”, schrijft Eric Barker in TIME. Afreageren werkt helemaal niet. Het heeft een sneeuwbaleffect. Het is dus zinloos om iets kapot te maken, in je heuptas te schreeuwen of zelfs een luide tirade te houden tegen je vrienden. Werkt niet, maakt je woede erger. De truc is om afleiding te zoeken.

Stap 3: heroverweeg

De beste tip die de wetenschap heeft om je woede te beheersen is heroverwegen. Ga er vanuit dat iemand het niet verkeerd bedoelt, maar bijvoorbeeld een slechte dag heeft. “Je amygdala draait geen overuren zoals wanneer je opkropt”, schrijft Barker. “Sterker: het kereltje kalmeert.” Dat is gemeten in PET-scans en fMRI’s.

Barker geeft een voorbeeld:

“Ken je dat je boos wordt en tegen jezelf zegt: ‘Ze moeten altijd mij hebben! Ze willen mijn leven verpesten!’ Dat is ook heroverwegen - de verkeerde kant op. Je vertelt jezelf een verhaal dat nog erger is dan de werkelijkheid en je wordt woedend. Doe dat dus niet.”

Het beste kan je denken: “Hij heeft vast een slechte dag.”