Dijkhoff schreef een brief aan asielzoekers. Deze lezers volgen zijn voorbeeld

NIJMEGEN - Een kleine groep vluchtelingen verlaat de noodopvang Heumensoord, kort na aankomst, omdat ze ontevreden zijn over de geboden voorzieningen. In de paviljoens zijn lange rijen slaapkamers voor acht personen. Foto ANP / Valerie Kuypers

Sobere opvang, lang wachten, gezin mag (nog) niet overkomen. Dat schreef staatsecretaris Dijkhoff aan asielzoekers. NRC vroeg de lezers: wat zou u aan de vluchtelingen willen schrijven? Lees hieronder hun brieven. De Syrische vluchteling Mohammed Khrata schreef terug: “Het doet pijn om als dief van de Europese economie neergezet te worden.”


M. van der Laan, Leeuwarden
Beste vluchteling, allereerst een hartelijk welkom na uw lange reis op weg naar het Beloofde Land. Misschien hebt u juist Nederland gekozen vanwege de lange geschiedenis die Nederland heeft met het emigreren vanuit economisch perspectief waardoor u zou mogen rekenen op een begripvolle ontvangst. Helemaal als uw motief niet economisch is maar u slechts op de vlucht bent voor de erbarmelijke omstandigheden in uw thuisland waar mede, door toedoen van hulpvaardige landen met vage motieven dagelijks bommen op uw woning vallen.

Allereerst een goede raad; klaag niet wanneer u geruime tijd wordt opgevangen in een sobere tochtige tent waar u weinig privacy kent en de sanitaire ruimte met een grote groep moet delen. Klagen is voorbehouden aan de Nederlander; wij mogen klagen over alles, het weer, verregende vakanties, enz. maar u moet vooral dankbaar zijn met het feit dat u überhaupt opvang krijgt.

Tweede goede raad; verwacht geen respect voor uw cultuur en eigenheid en denk niet dat u hier uw (mogelijke) islamitische tradities in stand mag houden. Helaas voor u is ook dat recht slechts aan de Nederlander gegund die dat recht ook heeft uitgeoefend tijdens de emigratiegolven door de eeuwen heen door Nederlandse gemeenschappen met eigen kerken en scholen te stichten in landen ver van hier. Denk ook niet dat u snel herenigd zult zijn met uw gezin, dat kan wel 6 maanden tot langer dan een jaar duren. Dit staat weliswaar in schril contrast met de emigratie van Nederlanders in het verleden waar complete gezinnen de oversteek naar het beloofde land maakte, maar verschil moet er zijn, niet iedereen mag wat de Nederlander mag.

Derde goede raad; blijf als man weg van de Nederlandse vrouw, zelfs als de Nederlandse vrouw op eigen initiatief interesse toont in u. De Nederlandse man zal dit namelijk niet accepteren, u kunt de pech hebben dat de vrouw een aantal kick-boksende vrienden heeft die u dit op niet mis te verstane wijze duidelijk zullen maken.

Ik ken voorbeelden uit de 70-er jaren waar de eerste ‘zwarten’ – op de plattelandsdorpjes maakte men geen onderscheid tussen Surinamers, Antillianen of Molukkers – in de weekenden de dorpsdiscotheek bezochten en de Nederlandse jongeman fysiek heel duidelijk maakte dat iemand die niet van ons is van onze vrouwen af moet blijven. (Misschien was die periode desondanks een betere tijd geweest om hier te komen; het was de tijd van het ‘achterlijke’ Nederland waar de Vrijgemaakte meisjes onderweg naar school de rok verruilden voor een spijkerbroek en ‘s middags het omgekeerde deden omdat in de Bijbel staat dat een vrouw geen mannenkleren zal dragen. Dezelfde tijd dat in sommige Vrijgemaakte gezinnen een verboden TV stond, ver weggestopt want de dominee mocht hem niet zien als hij op huisbezoek kwam.)

Vierde goede raad; vergeet uw familie-eer, dat is een achterhaald begrip in de Nederlandse cultuur. Laat uw mooie exotische dochters zich in het uitgaansleven storten om een snelle integratie te bevorderen; de Nederlandse man heeft weliswaar moeite met uw testosterongehalte maar zal geen probleem hebben met de maagdelijkheid van uw mooie dochters.

Kortom, het is eigenlijk heel eenvoudig; zolang u onthoudt dat u niet mag wat de Nederlander wel mocht of mag en u de behulpzame Nederlander een goed gevoel blijft geven door een voortdurende dankbaarheid uit te stralen komt het allemaal wel goed.

Joost Scheifes, Rijen

Welkom in Nederland! De Nederlandse regering gaat u helpen zo snel mogelijk weer naar uw land terug te keren. Intussen krijgt u een slaapplek, voedsel en wasgelegenheid. Over een half jaar start de procedure rond uw verblijfsaanvraag. We rekenen erop dat u intussen de moed opgeeft en vrijwillig teruggaat. Voor de paar mensen die we toelaten, hebben we overigens onvoldoende huizen. Dus laat uw gezin dus niet overkomen! Ga zo snel mogelijk terug! We wensen u het beste.

Jochem Rebel
Welkom in Nederland. U heeft een lange reis achter de rug, we hebben dat hier gevolgd, we zagen u komen, we weten dat we deels debet zijn aan de moeilijkheden bij u thuis. We zijn geschrokken omdat bleek dat we geen grenzen meer hebben en omdat onze bestuurders slechts zelden leiders bleken. Op zich kunnen we wel wat jong volk gebruiken, dus leer zo spoedig mogelijk de taal, toon initiatief en doe alstublieft rustig aan met de islam, u weet als geen ander tot wat voor twisten dat kan leiden. Er zouden meer Nederlanden in het Midden Oosten & Afrika moeten zijn.

Elly Bonsen
Van harte welkom. Dat het nu allemaal zo chaotisch verloopt ligt aan de grote hoeveelheid  waarmee u bent gekomen. Maar met geduld komt het vast goed. Veel mensen hier hebben geen idee wat het betekent om in een gammel bootje de zee over te steken. Honger, op en in elkaar, geen hygiëne om maar wat te noemen. Om maar niet te spreken over de degenen die u misschien bent verloren onderweg.

Veel mensen die zeggen dat ze u willen helpen vluchten, maar daar moet u eerst duur voor betalen. Mensensmokkelaars! Voor u lijkt het misschien goed bedoeld, maar mensensmokkelaars denken daar heel anders over. Nu bent u hier en wordt uw azc in brand gestoken of beschadigd. Ook uitgejouwd.

Allemaal door mensen die niets begrijpen wat het betekent om je land en vaak je gezin te verlaten. Ik hoop dat u zich bedenkt dat u niet in een Walhalla terecht ben gekomen. Want dat is Nederland niet. Alstublieft, leer snel onze taal en probeer onze normen en waarden te volgen en u kunt hier dan in ieder geval veilig leven. Ik wens u het allerbeste.

Minie Overbeek
Of ik het beter kan verwoorden, weet ik niet. Maar een ding weet ik wel. Jaren geleden sliep ik in zo’n tent, het was een kille zomer. Ik ging naar een paardenkamp als leidster. Nou als we ‘s nachts naar bed gingen, deden we sokken aan en een dikke trui. Zo koud was het, maar gelukkig bivakkeerden wij daar maar een week.

Ik vraag me af wat doet de regering, met die mensen en kindertjes die ziek worden in die tenten? Aan iets ergers wil ik al helemaal niet denken. En wij maar onder de kerstboom ‘vrede op aarde’ zingen. Wat ben ik blij dat ik niet in oorlogsgebied ben geboren. Dit moest ik even kwijt.

Erik Terwiel, filosoof en werktuigbouwkundige
Is het Syrische gezin dat op een Turks strand in een gammel bootje stapt en de oversteek naar Lesbos probeert te maken in levensgevaar? Nee, denk ik. Turkije is redelijk veilig, zeker aan de kust. Aan de Turks-Syrische grens ligt dat anders: de Syriërs daar zijn de grens over gestoken om te ontkomen aan oorlogsgeweld. Eenmaal in Turkije zijn ze veilig. Op hun reis naar de kust veranderen ze van status. Dit betekent dat de meeste ‘vluchtelingen’ die Europa bereiken economisch gemotiveerd zijn. En we moeten die ook zo behandelen: sober en dus fair.

Thomas Gardien, Maastricht
Ik wil allereerst mijn respect uiten voor de reis die u heeft afgelegd en de moeilijke tijden die u doorstaan heeft. Menig Nederlander had u dit niet nagedaan. In plaats hiervan klagen zij, al rouwend om het Nederlands elftal, over uw bestaan en uw keuze om Nederland te betreden. Maar laat u zich niet tergen door deze menigte; houdt in plaats daarvan hoop en moed. Blijf hopen dat u hier veiligheid en geluk mag vinden en wees moedig in het doorstaan van de huidige en toekomstige beproevingen waaraan u wordt onderworpen door onze multiculturele maatschappij.

Johan Hovinga, kunstenaar
Gevlucht voor oorlog, geweld, ik heet u welkom, ook als u niet bent gevlucht voor oorlog of geweld. Gelukszoekers noemen velen u dan, dan ben ik ook zo een gelukszoeker. Maar ik heb het geluk gehad te zijn geboren en opgegroeid in Nederland. Blank, blond haar, blauwe ogen, wat het makkelijker maakt in deze maatschappij.

Ik wordt meestal overal vriendelijk ontvangen, maar ken ook die keerzijde door me te mengen in dit publiek debat. Ik heet u welkom, maar mijn welkom is niet het welkom van iedereen, soms zult u worden ontvangen met spandoeken, zullen er leuzen tegen u worden geschreeuwd, wellicht zelfs eieren gegooid, of vuurwerk.

Niet iedereen heet u welkom, dat is ook dit land van 16,9 miljoen meningen met alleen op Koningsdag eensgezindheid in oranje. We leven in een land waar vrijheid hoog in het vaandel staat, die vrijheid betekent vrijheid in denken, in geloof, in geaardheid.

Vrijheid betekent ook tolerantie naar andersdenkenden, andersgelovigen. Hetro-, homo-, bisexuelen leven hier samen in vrijheid. Dit geef ik u graag mee, u kiest voor vrijheid dan kiest u ook voor tolerantie naar anderen. Ditzelfde geef ik ook mee aan iedereen die in dit land woont, of als toerist het land ervaart. Wees wat toleranter, oordeel niet, vertel wat iets doet met u zonder een oordeel te vellen. Empathie, sympathie, liefde!

Angeline van den Berg
Geachte vluchteling, alhoewel je onderkomen nu wellicht erg schamel is: je bent hier veilig. En hopelijk, als je aan alle eisen voldoet, heb je binnen het jaar zicht op een echt dak boven je hoofd, kan je familie overkomen en krijg je een bijstandsuitkering. Daarmee zal je snel leren dat vrijheid in Nederland zijn beperkingen kent. Bijstand betekent een woud aan eisen, regels en formulieren. Je zult kennismaken met woorden als controle, werkbriefje, sollicitatieplicht, tegenprestatie, strafkorting, reïntegratietraject, vermogenstoets, taaleis, kledingvoorschriften en kostendelersnorm. Je bent afhankelijk van huurtoeslag, kindertoeslag en zorgtoeslag, allemaal weer met hun eigen regels, uitzonderingen en voorwaarden. Good luck!

Anita Willemse, Vlaardingen

Beste vluchteling, misschien heb je je niet gerealiseerd dat je hier niet alleen kwam, maar met jou nog duizenden andere vluchtelingen. Nederland helpt graag mensen die moeten vluchten om het vege lijf te redden, maar helaas is er de info dat het gros van jullie in een opportunistische bui je spullen in onder andere Turkije hebt gepakt in de hoop op een beter leven in het aanlokkelijke Europa. Maar zonder geld in Europa behoor je tot de paupers dus al als je mag blijven pas je zo snel mogelijk aan en vergeet in het openbare leven veel van je eigen cultuur  en ga heel hard werken en begin daarmee in het azc. Niet klagen over vieze wc’s maar ze schoonmaken! Als je dit niet wilt of kunt, dan kan je beter terug gaan naar Turkije waar je niet in de regen en kou zit en je eigen tradities beter kunt behouden.

Ad Jaspers
Geachte vluchteling, natuurlijk is uw vlucht gerechtvaardigd als u vlucht vanwege de politieke situatie. Houd u er echter rekening mee dat dit land anders is dan de uwe en wel zo: A) Het weer is veel grilliger dan in uw land. Regenachtiger en kouder. B) Werk voor laaggeschoolden is er niet. We hebben zelf meer dan 1.500.000 mensen die om de een of andere reden geen werk hebben. C) De cultuur is veel harder dan in uw land, waar familie nog belangrijker is dan in dit land. D) U krijgt geld, maar u kunt er veel minder mee doen dan in uw land. Al met al zal u een moeilijke en lange weg tegemoet gaan en is het zeker niet gezegd dat u gelukkiger gaat worden.

Erwin Wijman, Monnickendam
Beste vluchteling, u vlucht voor oorlog en waanzin. Dat moet verschrikkelijk voor u zijn. Nederlanders hoeven nooit te vluchten (de waanzin is hier ook, maar haast nooit zo groot dat je het land uit moet of wilt), dus wij beseffen niet wat u doormaakt. Grofweg een derde van ons Nederlanders stemt van de weeromstuit op de PVV, die de grenzen wil sluiten en zo de grootste partij in de peilingen wordt. Een derde komt u kleding en speelgoed brengen naar de sporthallen waar u wordt opgevangen. En een derde is onverschillig.

Als u dit leest, leest u op de rechterhelft van deze site linkjes naar artikelen als ‘Meisjes masturberen zich suf’, ‘Alleen sukkels hebben het druk’ en ‘De makers van Popcorn Time verliezen drie keer op rij’. Die koppen in deze krant tekenen de cultuur in Nederland. Druk, welvarend en redelijk egocentrisch en vrijzinnig. Als u zich daar niet direct bij thuis voelt, ligt dat zowel aan u als aan ons.

Intussen kan ik alleen maar hopen dat de stemmen op de PVV spookstemmen zijn (en blijven). Anders bent u straks zelfs hier niet veilig voor volk en overheid.

Frits H. Emmerik, Den Haag
We gaan u zo goed mogelijk opvangen. Wel zo humaan en dat is wat we willen zijn. Sommige Nederlanders hebben daar wat moeite mee. Dat komt goed. Ze zijn best aardig, in hun eigen omgeving, tegen hun pa en ma en de buurvrouw. De zorg die de toestroom van vluchtelingen vraagt, die aandacht was er nooit voor hen. Ze komen niet zo dramatisch in beeld als vluchtend voor geweld.

Maar ze kampen wel met de ellende van sociale achterstand. Ze verbazen zich dat er opeens snel huizen beschikbaar kunnen komen. Niet voor hen, toen ze erom vroegen. Betaalbare huizen, nee helaas. Die worden verkocht door de woningcorporaties. Jongeren vroegen om herinrichting van leegstaande kantoren tot kleine woonunits. Bleven ze uit handen van de particuliere huisjesmelker. Maar dat kreeg de gemeente nooit voor elkaar.
Het economisch voordeel van leegstand is voor de eigenaar groter dan van een andere functie. En nu? Het ene na het andere kantoorpand wordt omgebouwd.

Het kan dus wel. Nu wel.

Boze mensen zijn ongenuanceerd. Daar is die weerstand uit te verklaren. Nu blijkt echter dat slagvaardige sociale actie wel mogelijk is. Respecteer daarom als gast of aankomend Nederlander ook de vraag van de achtergestelde Nederlanders naar een beter bestaan. Eis zelf geen voorrang, trek samen op en u vindt ze aan uw zijde. Want diep in hun hart herkennen ze uw nood èn uw recht op hulp beter dan wie ook.

Sonja Civikov
Lieve vluchteling, het breekt mijn hart je zo radeloos te zien, denkend te weten wat je allemaal gezien en meegemaakt hebt, je kindje meesleurend het koude, natte, onbekende in. Ik schaam me dat veel Nederlanders liever zien dat je ‘sober’ opgevangen wordt en in een tochtige tent moet slapen op een veldbedje. En niet even echt kunt bijkomen in een lekker warm zacht bed, in een warme kamer met wat privacy. Maar van noodopvang naar noodopvang naar noodopvang. En straks van azc naar azc naar azc. Zodra het mag van de overheid, zodra je asielprocedure er niet door belemmerd wordt, mag je met je kindje bij mij komen wonen. Ik heb plek genoeg, een eigen grote zolderkamer met een lekker bed en je eigen badkamertje. Daar mag je eindelijk tot rust komen, verwerken en aan de toekomst denken.

Hedwig van Eijsden
Wegwezen allemaal. Het grootste gedeelte is gelukzoeker. Diegene die het echt nodig hebben, krijgen door geldgebrek niet eens de kans om hierheen te komen. Dus ophouden met deze mensen. Weg, weg, weg ermee.

Nick van Oudheusden
Beste vluchtelingen, het doet mij enorm pijn om te horen wat er in Nederland gezegd wordt over jullie. Veel mensen lijken niet te begrijpen wat ‘vluchteling’ betekent. Een vluchteling zijn, betekent op de vlucht zijn, dus uit een gebied gedwongen weggedreven worden. Mensen die naar Nederland komen voor de welvaart zijn voor mij geen vluchtelingen. Ik vind het belangrijk dat hiertussen onderscheid wordt gemaakt en dat er niet zoveel wordt gegeneraliseerd. Niet iedereen is goed, maar ook niet iedereen is slecht. Veel mensen zijn bang voor ‘het vreemde’, maar in feite zijn wij als mensen allemaal hetzelfde. Sterkte.

Ed de Poorter
Wilt u enige kans maken om in dit gastland te mogen blijven, dan dient u goed te beseffen dat u onverbiddelijk respect moet hebben voor de Nederlandse normen en waarden die er toe bijdroegen dat dit land zo bijzonder is om in te wonen. U moet begrip hebben voor het feit dat het voor een klein land als Nederland bijzonder moeilijk is om met zo’n grote instroom gelijk voor optimale behuizing te zorgen. Meer dan de meest essentiële voorzieningen kunnen dus vooralsnog niet worden geboden en het zal ook zeker lang duren voordat u enige zekerheid
betreffende uw status hebt.

Marjo Pas
Geachte vluchteling, nu u hier bent, willen velen een inspanning van u om Nederland te begrijpen en te waarderen. Behulpzaam zijn daarvoor het schilderij ‘De aardappeleters’, het beeld ‘De Dokwerker’ en de Afsluitdijk. Zij drukken de strijd uit tegen armoede, bezetters en water, wat land Nederland heeft gemaakt. Dat Nederland mákkelijk een veilige haven is, is een mythe die veel Nederlanders alleen in stand kunnen en willen houden als hun Zwarte Piet, die zelf ook een mythe is, kadootjes mag blijven uitdelen. Respecteer dat. Verder is het handig om ‘dank je’ te kunnen zeggen en om te kunnen lachen en fietsen in wonderonderwaterland. U wens ik geluk en wijsheid.

Mirthe Biemans, Amsterdam
Lieve moeder, geliefde, zoon, of wie je ook bent. Nu ben je vluchteling en dat is even het enige wat mensen van je zien. Het gaat voorbij. Met meerdere nationaliteiten kon ik met mijn gezin kiezen om in conflict of veiligheid en vrijheid te leven. Die keuze gun ik iedereen. Voor ons was het lang niet zo erg als waar jij vandaan komt. Probeer te begrijpen dat mensen die zelf geen gevaar en onderdrukking hebben meegemaakt moeilijk kunnen begrijpen waarom je huis en haard achterlaat, net zoals jij je dat vroeger misschien niet kon voorstellen. Vrijheid zou ik je willen geven, maar voor nu wens ik je sterkte.

Ton Rooijmans
Geachte heer Dijkhof, ik was gegrepen door wat mevrouw Tamar de Waal afgelopen zondag in Buitenhof zei tegen Paul Witteman. En daarna in een korte discussie met de fractievoorzitter van het CDA. Ik zou graag willen dat de bewindslieden van de VVD de volwassenheid zouden tonen die ik van NIET-PVV-ers verwacht. En niet telkens, om stemmen te winnen, tegen de PVV aanleunen. Veel sterkte en wijsheid bij de taak die u namens ons uitvoert.

Henk Boer
Beste gast, welkom. Het is Nederland een voorrecht u onze gastvrijheid aan te bieden. Hoelang dat zal duren hangt af van de situatie in uw eigen land.

Is uw leven in uw thuissituatie in gevaar? In dit geval komt u in de procedure voor een asielaanvraag met kans op een tijdelijk of permanent verblijf. U krijgt onderdak, eten, zakgeld en juridische bijstand. De procedure duurt minimaal een jaar. Gedurende deze tijd, of langer, zult u met veel anderen één onderkomen moeten delen. In ons land is een schrijnend gebrek aan woningen waardoor het niet mogelijk is om vluchtelingen snel een eigen woonruimte te verschaffen. Met het aanvragen van asiel verklaart u hiermee akkoord te gaan en de regels van onze vluchtelingenopvang te accepteren. Daarnaast verklaart u dat u onze wetten en cultuur zult respecteren. Niet nakomen van dit akkoord leidt automatisch tot onmiddellijke uitzetting naar het land van herkomst.

Komt u niet uit een gebied waar uw leven in gevaar is? In dat geval is uw verblijf in ons land tijdelijk. U kunt beroep doen op de terugkeerregeling. Tot uw vertrek krijgt u een slaapplaats, voeding en zakgeld. Overtreding van de hier geldende wetten leidt automatisch tot onmiddellijke uitzetting naar het land van herkomst.

Beste gast, hoe graag we het ook zouden willen, er is gewoon geen mogelijkheid om iedereen die er aanspraak op maakt te huisvesten, te voeden en van een uitkering te voorzien. Daarom zijn we genoodzaakt alleen te voldoen aan onze menselijke plicht: het opvangen van hen die werkelijk in nood verkeren. Rekenend op uw begrip. En wel thuis.

Tiete Sijens, Sneek
Lieve medemensen, van ganser harte hoop ik dat jullie je welkom zullen voelen in het Nederland dat in mijn ogen niet alleen van de Nederlanders is, maar ook voor een ieder die op zoek is naar een betere, veilige toekomst. Ik hoop dat jullie zullen ervaren dat er veel mensen in dit land zijn met een warm en goed hart. En dat we samen kunnen leven in goede harmonie. Ik hoop dat jullie de moed en de kracht zullen vinden om hier een leven op te bouwen, als het even kan, samen met ons.

R.J. Smits, Teteringen
Nederland is een klein land waarin 17 miljoen inwoners in een democratische rechtsstaat en in redelijke welvaart leven. Die zijn niet zomaar uit de lucht komen vallen. Nederlanders hebben daar immers vele generaties lang hard voor gewerkt. Iedere vluchteling voor oorlogsgeweld wil Nederland – tijdelijk! – onderdak bieden, maar dat geldt niet voor economische migranten. Maar ook dan moet gezegd: Nederland kan met de huidige massale instroom – op termijn – niet blijven voldoen aan een opvang conform de hier geldende (relatief hoge) standaarden. De met de opvang gemoeide kosten en de culturele en religieuze fricties in de samenleving zullen dan op termijn zowel Nederlanders als vluchtelingen schaden.

DirkJan Vos, Amsterdam
Welkom vluchteling in Nederland. Het zijn ongewisse tijden. Misschien ga je ooit weer terug naar je vaderland, wellicht bouw je hier verder je bestaan op. Probeer zo goed mogelijk door te leven en zorg dat je de Nederlandse taal goed onder de knie krijgt. Spijker ook je Engelse taal bij, of ga die leren. Kom zo ook in contact met de bevolking en trek erop uit in stad of dorp. Leen of koop een fiets en verken je omgeving. Ontdek en geniet. Stop tijd in koken en eten. Ga naar de supermarkt of naar buitenlandse winkels. Je kan hier voor weinig geld de lekkerste producten kopen. Pak de draad op en leef!

Gert Ruijer, Hilversum
Beste vluchtelingen, op 14 oktober schreef ik al een brief aan u in NRC: “Nederland is geen goed land voor u. VVD-fractievoorzitter Zijlstra heeft gelijk. U kunt beter niet komen. Ik noem alleen al de volgende gevaren. Nederland ligt diep onder de zeespiegel. In Groningen kennen  we aardbevingen. Op sommige snelwegen rijden we 130 en je kunt er niet lopen. Bij de trein, tram en bus werken we met ov-chipkaarten en toegangspoortjes. Je kunt vergeten uit te checken en dat kost je dan 4 tot 20 euro. In de winter zul je verkouden worden. Fietsers rijden vaak tegen het verkeer in, ’s avonds liefst onverlicht. En er komt binnenkort een referendum over Europa. Kortom, asielzoekers, Nederland is levensgevaarlijk.” Een enkele waarschuwing heeft u al in de wind geslagen: in Venlo werden drie fietsende Syriërs van de snelweg gehaald.

Phaedra Werkhoven, hoofdredacteur Fabulous Mama&Family
U overweegt naar Nederland te komen. Of misschien bent u hier al. U moet weten: Nederland is een geweldig land voor de succesvollen, voor mensen die wat kunnen, voor mensen die vrijheid hoog in het vaandel hebben staan.

Maar kom niet naar Nederland als u heel erg hangt aan uw eigen cultuur. Nederland heeft namelijk lang haar best gedaan een multiculturele samenleving te worden. Dat is een beetje mislukt. Dus als u echt wilt blijven: zo snel mogelijk de taal leren en de cultuur leren begrijpen. Dat laatste is niet heel ingewikkeld: humor, dankbaarheid en respect voor de vrijheid van meningsuiting kunnen u al een goede richting op duwen.

Ik zou u willen adviseren Nederlanders duidelijk te maken dat u uit een oorlogssituatie komt. Dat u wegvlucht voor oorlog en veiligheid zoekt. Ik hoop met heel mijn hart dat er open armen op u wachten. Maar ik heb begrepen dat het een koude tent is zonder privacy.

Sterkte in het Nederland van 2015. Ik weet oprecht niet wat ik in uw schoenen zou doen. Want de vraag die ik mijzelf in mijn donkerste momenten stel is deze: hoe lang is Nederland nog veilig voor mensen zoals u?

Bashar al Badri, Schagen
Welkom in Nederland. Het land dat u warm onthaalt met het ene arm terwijl de andere u de grens wijst. Nederland is net een wijf, zou Maxim Hartman zeggen. Je mag in haar boezem schuilen maar je moet eerst buigen voor haar gezeik. Ik woon al 21 jaar als Irakese vluchteling met dit betoverende zeikwijf en inmiddels weet ik mijn weg rond haar boezem. Ik deel het graag zodat u ervan kunt leren.

De Nederlander valt tegenwoordig als de meeste boezems in tweeën te delen. Aan de linker kant; de sociale, soms broze rakkers. Aan de rechter kant angstige en soms naïeve lui. Voor beiden geldt dat als je er druk op uitoefent het gezeik vanzelf aanbreekt. Bijvoorbeeld na een zware bevalling van duizenden vluchtelingen. De linker kant grijpt u komst aan om over hun humanitaire boezem te zeiken via twitter. De rechter kant is bang dat u de dood hebt getrotseerd enkel om hun warme boezem in te pikken want dat staat tenslotte op Facebook.

Omarm het gezeik! Want het is de hoeksteen van de Nederlandse samenleving. Nederland is vrij en welvarend dankzij dit voedzame gezeik van beide kanten. Het is het ultieme resultaat van vrijheid en een teken van liefde. Liefde die strijdbaar maakt voor een zaak, hoe klein soms ook. U bent deze maand vier keer verhuist van zwembad naar zwembad omdat kinderen na de herfstvakantie moeten zwemmen. Typisch! De burgemeester heeft dat beloofd en je hebt als burgervader te luisteren naar het gezeik van je raad. Want ook democratie is gestut op pilaren van ons gezeik hoe verwarrend ook.

Gezeik maakt de normen in Nederland lastig aan één touw vast te knopen. De linker zeikers vinden het offeren van lammeren een barbaarse traditie ondanks dat het symbool staat voor offers die wij maken om anderen te helpen. Gek genoeg staan zij aan de grens op u te wachten en offeren zij hun vrije tijd en dekens. De rechter zeikers vinden dat verkleden als jolige slaven moet kunnen vanwege een traditie. Een traditie die zo vaak is verandert dat het amper een oorsprong meer kent. Maar gek genoeg staan ze niet te springen als meer pieten naar Nederland willen komen. Maar beiden hebben hoe dan ook recht op hun gezeik. Laat daar geen verwarring over ontstaan.

Kent het gezeik ook grenzen? Gezeik kan helaas ook uit de hand escaleren. Met name door de komst van online zeikmedia en vooral de politiek die erop parasiteert. Uberzeiker Geert Wilders grijpt elke gelegenheid aan om welwillende zeikers toe te liegen. Dat u gelukszoekers zou zijn en slecht voor de economie. Dat terwijl het journaal meldt dat de noodlijdende bouwsector staat te zeiken om huizen voor u te bouwen. En werkgevers staan te springen om u aan te nemen om voor ons vergrijzende bevolking te zorgen. Dit zijn voorbeelden van zorgvuldig uitgedachte leugens om gezeik te onttrekken en hier trekt u de grens. U mag keihard terugzeiken.

Zeiken voor een warme boezem! Want de politiek heeft de Nederlandse boezem uit elkaar gedreven. Ooit zo warm en comfortabel maar nu dreigt het oud en verzakt te raken. Niemand hoort graag een oud wijf zeiken. Maar nu nog even niet. Geef Nederland de tijd en liefde die het nodig heeft om haar boezems nader tot elkaar te voegen. Maar bereid je voor om straks uit volle borst mee te zeiken. Voor jezelf als goede burger, voor Nederland en voor het gezeik van haar voorvaders, waar ze ook vandaan kwamen.

Eduard Postma
Beste asielzoeker, je bent in Nederland aangekomen na een lange reis door zes of wel acht landen. Toch koos je voor ons, waarschijnlijk om onze welvaart.

Wanneer blijkt dat je om andere reden dan louter oorlog hier bent gekomen, dan is er hier geen verblijf mogelijk.

Als blijkt dat je jezelf niet hebt aangemeld in het eerste veilige land dat je tegenkwam, dan ook is hier geen verblijf mogelijk.

Mocht dat allemaal niet het geval zijn, dan zul je je moeten aanpassen aan de regels en gewoonten van dit land en zal je moeten gaan werken om onze verzorgingsstaat in stand te houden. Wij zijn geen land waar men gratis verblijft op kosten van de werkenden. Verder wensen wij jou veel succes toe.

Ilse Raasing, directeur Stichting Kinderopvang Waterland
Ik bied u mijn excuus aan voor de brief die staatssecretaris Dijkhoff u heeft gestuurd. Hoe het kan dat iemand zo inhumaan kan schrijven en dat u in ons land met gemak een half jaar tot een jaar mag wachten op duidelijkheid, gescheiden mag blijven van uw familie, in een vochtige tent mag blijven wonen is voor veel Nederlanders onacceptabel. U bent in het land waar ik (gelukkig) geboren ben, enorm welkom en wij zullen u proberen zo goed mogelijk te helpen en op te vangen. Humaan en met respect na alles wat u heeft meegemaakt!

O.L.E. Jongmans, Wateringen
Ik moet op mijn woorden letten, anders wordt er meteen een bevolkingsgroep boos. Nu u hier toch bent, ondanks ons dringend verzoek en ondanks onze waarschuwingen, is het nuttig voor u om te weten dat wij Nederlanders alles beter weten. Zelfs hoe u moet leven, vooral als u hier bent. U mag niet tegenspreken, daar hebben wij het alleenrecht op. U moet zich aan ons aanpassen. Wij niet aan u. En uw religie kan maar het beste onzichtbaar en onmerkbaar zijn. Als u dat voor ogen houdt, worden wij wel gelukkig met u.

Mohammed Khrata. Studeerde Engelse literatuur aan de Universiteit van Damascus, deserteerde in 2012 uit het Syrische leger en dook daarna onder. Hij vluchtte via Lesbos naar Europa. In het AZC in Schalkhaar wacht Mohammed op een woning. (Brief is vertaald door een journaliste die hem volgt)
Ik geloofde ooit in een Syrisch spreekwoord: ‘Liefde bouwt op, haat breekt af’. Hoe gedraag je je als je genegenheid krijgt en het gevoel hebt dat je erbij hoort? En hoe gedraag je je als je neerbuigendheid en haat in de ogen van de ander ziet?

Ik woon nu in een asielzoekerscentrum in Schalkhaar en vroeg aan een aantal vluchtelingen waarom ze voor Nederland kozen. Het antwoord was steeds hetzelfde: Nederland staat bekend om zijn relatief snelle procedures en om de aardige, open mentaliteit. En dat betekent veel voor mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en waanzin.

Vluchteling zijn betekent verloren zijn. Wat we verloren is onze hoop in de wereld die we achter ons gelaten hebben. We vluchtten uit een gisteren van dood en tranen op zoek naar een beter morgen. Vluchteling zijn betekent het hebben van dromen.

Veel Syriërs hebben hun huis verkocht voor de Europese droom. En dat beeld van Europa klopt natuurlijk niet met de werkelijkheid. Maar we zijn verbijsterd over wat we nu ervaren. Want niemand houdt ervan om op de schopstoel te zitten. Bedenk: tot voor kort leefden we vrijwel allemaal in relatieve welvaart. Het doet pijn om dan als dief van de Europese economie neergezet te worden.

En hoe anders begon onze reis. Hoe enthousiast waren we toen we Europa binnenkwamen. En hoe snel werd dat enthousiasme de bodem ingeslagen. Het eindeloze wachten in het asielzoekerscentrum maakt ons wanhopig. We voelen ons gemangeld tussen politiek en media, die ons voor hun karretje spannen maar nooit het gesprek met ons aangaan.

De manier waarop wij nu tegemoet getreden worden, maakt niet alleen ons nieuwkomers kapot, maar ook de Nederlandse samenleving.

Mijn vraag aan de Nederlandse regering is dan ook: zoek naar creatieve oplossingen om ons te helpen en geef ons, naast voorzieningen, waar we heel dankbaar voor zijn, alstublieft ook onze waardigheid terug.

Cora Duin, Amsterdam
Beste vluchteling, in Nederland is vrijheid het hoogste goed. Het gaat niet alleen over de vrijheid van jou maar over die van alle mensen, ook over zaken waar jij anders over denkt. Er zullen hier dingen anders gaan dan jij gewend bent. Begin met de taal te leren en neem tegelijkertijd wat gewoonten tot je. Als deze zinnen je afschrikken en je bent niet van plan stukjes van je cultuur op te geven dan is Nederland misschien toch niet de juiste keuze. Ik realiseer mij heel goed dat deze beslissing loodzwaar is. Ik wens je wijsheid.

Pascale Georgopoulou, Amstelveen
Beste vluchtelingen, denk maar: deze mensen hier zijn óók bang, zoals wij! Omdat de toekomst donker en onzeker is. Liever hadden ze, zoals wij, alles bij het oude gelaten, hun leventje, hun wereldje, mooi, netjes, hun aangeharkte tuin, modieuze living en stralende glimlach. Vluchtelingen zagen zij, zoals wij, bij voorkeur op het Journaal, niet om de hoek. Zij willen stilletjes huilen in het donker, zoals wij dat in de sporthallen waar wij slapen ook doen. Angst verlamt. Angst kunnen wij overwinnen als wij ons hart openstellen en de onvermijdelijke veranderingen om ons heen accepteren. Samen. Sterkte.

Dank voor alle brieven! We sluiten nu dit project.

De oproep luidde: “Schrijf ook in 100 woorden een brief aan asielzoekers. Wat moet een vluchteling weten over Nederland en de Nederlanders voor hij zich hier vestigt? Waarvoor wil je de vluchtelingen waarschuwen? Wat moet hij leren? En wat moet hij van zijn eigen cultuur opgeven? Is Nederland wel de juiste bestemming of raad je een ander land aan? Mail je brief naar opinie@nrc.nl. Een ruime selectie publiceren we op de site, een kleine selectie in de krant.”