Net 8 seconden te langzaam, dat is zuur

De atleet Nageeye haalde op de marathon de olympische limiet, Choukoud en Butter misten ‘Rio’ op een haar na.

De Keniaan Bernard Kipyego, die de marathon van Amsterdam gisteren voor de tweede keer op rij won, dankt onmiddellijk na de finish hogere machten voor zijn prestatie. Zijn winnende tijd is 2.06.19 uur.

Ingetogen uitbundigheid van Abdi Nageeye nadat hij de olympische limiet op de marathon had geslecht. Minder dan een halve minuut na zijn finish was hij getuige van het sportieve drama rond Khalid Choukoud en Michel Butter, die beiden ‘Rio’ op een haar misten. Choukoud op ruim een halve minuut en Butter op een luttele acht seconden.

Van de drie Nederlanders die in de marathon van Amsterdam nadrukkelijk poogden de Olympische Spelen te halen, slaagde alleen Nageeye. Hij bleef met 2.10.24 uur ruim onder de bovengrens van twee uur en elf minuten. Butter finishte in een pijnlijke 2.11.08 en Choukoud in 2.11.34.

Butter zal bij de Atletiekunie niet aandringen op een voordracht. De marathonloper accepteert de gevolgen van de scherpe limiet. De loper noch zijn trainer Guido Hartensveld zoekt naar excuses, ook al kunnen beiden wijzen op de kille en miezerige omstandigheden waaronder de marathon moest worden gelopen. Dat koude bad voor spieren kon wel eens het verschil hebben gemaakt, erkent Hartensveld. De grens van twee uur en elf minuten was vooraf bekend.

De olympisch limiet halen is ook een kwestie van benadering, bewijst Abdi Nageeye, een goedlachse gevluchte Somaliër. Hij nam de gok waaraan Butter en Choukoud zich niet waagden. Nageeye voelde niets voor de tactiek van de negative split – het tweede deel van de marathon sneller lopen dan het eerste deel – maar koos voor het offensief. Gezien zijn goede vorm achtte hij zich in staat ‘Amsterdam’ rond de twee uur en acht minuten te lopen. De natte praktijk bleek weerbarstiger, maar zorgde er wel voor dat Nageeye zijn terugval op de laatste kilometers kon compenseren met een opgebouwde marge van zo’n anderhalve minuut.

Nageeye naar Rio, daar hadden vooraf weinigen rekeningen mee gehouden. Maar wel de geboren Somaliër, hoewel hij als baanatleet en crosser veel tegenslagen heeft moeten incasseren en in Amsterdam pas zijn derde marathon liep.

Waarop baseerde Nageeye die zelfbewustheid? Op zijn vertrek naar Ethiopië. Daar traint hij in de groep van Tessema Abshero, een coach uit de stal van atletenmanager Jos Hermens. Nageeye vond het na zijn flops op de baan en in het veld tijd voor een harde keuze. Alleen dan kon hij zijn carrière redden, meende hij. „In Ethiopië is het leven simpel, back to basic. Daar train ik knetterhard: vijf uur per dag, 180 kilometer per week. Ik kan me er niet verschuilen.”

Prachtig dat succesje en goed voor Nageeyes zelfbeeld, maar geen prestatie waarmee hij indruk maakt in Ethiopië. De lopers van zijn trainingsgroep zullen minzaam lachen om zijn eindtijd van 2.10.24. De gemiddelde tijd van zijn maten is zo’n vijf minuten sneller. Nageeye hoeft zich bij terugkeer in Addis Abeba niets te verbeelden, ook al mag hij naar Rio. Het vooruitzicht van een sceptische ontvangst doet de atleet besmuikt lachen. Maar het doet hem ook beseffen dat er hard gewerkt moet worden om zijn olympische uitzending in een klinkend resultaat om te zetten.