Met een runnersblade de zandbak in

Je zou die Pistorius nog een extra pak op zijn billen geven – zo suf is het dat je bij het zien van een runnersblade eerst denkt aan de man die zijn vriendin dwars door de wc-deur doodschoot. Terwijl het grote verhaal hier toch echt Ronald Hertog is, de man die volgende week aan de start verschijnt bij het paralympische WK in Doha. Het doorzettingsvermogen van deze 26-jarige is kolossaal. Op zijn dertiende verloor hij zijn rechteronderbeen bij een auto-ongeluk. Voor hardlopen had hij daarna ‘een lastige stomp’. Dus werd het speerwerpen.

Hij werd vierde en derde op de Paralympische Spelen en droeg de vlag in Londen. Daar werd hij geïnterviewd: „Ik heb wat kleine pijntjes aan mijn schouder. Dat is juist een teken dat het goed met me zit, dat ik in vorm ben.” De pijntjes bleven en Hertog werd gedwongen om verder te gaan als verspringer, de discipline waarin hij dit jaar Nederlands kampioen werd. Nee, niet in de categorie waarin hij tweede van de wereld is (T44, ‘enkelvoudige amputatie onder de knie’), maar bij de tweebenigen. Die stonden erbij en keken ernaar, nadenkend over hun ene, onoverkomelijke handicap: ze zijn Ronald Hertog niet.