De natuur is géén tuintje. Ze is wispelturig

We moeten onze natuur als een tuintje zien, zo schrijft Hendrik Spiering (Wetenschapsbijlage, 10-11 oktober). Een opeenstapeling van misvattingen! Een tuin is een omheinde ruimte, bedoeld om ongewenste bezoekers te weren. Maar geen tuinhek houdt stormen tegen, ziekten, of een zingende roodborst.

Er staat geen sluitend hek om Nederlandse natuurgebieden. Integendeel, de deur staat wijd open voor wilde bezoekers van heinde en ver. Voor veel vogelsoorten is ons land een belangrijke tussenstop in de trekroute van Siberië of Noord-Canada naar Afrika en weer terug. Ook menige vlinder en libel komt van ver. Het Nederlandse ‘tuintje’ is wel erg groot!

Vaak ook wordt het natuurbegrip uiterst beperkt ingevuld. Het is meer dan kwelderplanten of vogels. Natuur valt in belangrijke mate buiten datgene wat mensen kunnen sturen. Natuurkrachten zijn maar beperkt beheersbaar. Niet zelden loopt het uit de hand, met nare gevolgen als overstromingen, droogtes of ziekten.

Tenslotte wordt de dynamiek van de natuur onderschat. Of is het ongeduld? Waarom zouden natuurlijke processen volgens plan verlopen? Het kan wat langer duren, of de uitkomsten zijn onverwacht. Natuur is dynamisch, wispelturig en onvoorspelbaar. Wie had gedacht dat slechtvalken, zeearenden, zilverreigers en ganzen in zulke aantallen terug zouden komen? En is er ook al een wolf opgedoken. Wie weet welke verrassingen nog volgen!

,